θολερός
θολερός, muddy, foul, thick, troubled
Could not find θολερὸν in Logeion dictionaries.
θολερὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of θολερός
θολερ-ός, ά, όν, (θολός)
- muddy, foul, turbid, opp. καθαρός or λαμπρός, prop. of troubled water, Hdt. 4.53, Hp. Aër. 8, Th. 2.102; θ. καὶ πηλώδης Pl. Phd. 113b: metaph., λαμπρὸν δὲ θολερῷ δῶμα συμμείξας E. Supp. 222; θ. οὖρα Hp. Epid. 1.7; ἀήρ Pl. Ti. 58d (Sup. -ώτατος) ; αἷμα Arist. Somn.Vig. 458a14 (Sup.); χυμοί Thphr. CP 6.3.4 (Comp.); νεφέλαι AP 9.277 (Antiphil.): χρώς Ael. NA 14.9; πλίνθος Theoc. 16.62; δύσμορφον ἡ ὗς καὶ θολερόν Plu. QConv. 2.670a.
- 2 θ. πνεῦμα dub. l. in Hp. Prorrh. 1.39 (v. θαλερός).
- II metaph., troubled by passion or madness, θολεροὶ λόγοι troubled words of passion (compared to a torrent), A. Pr. 885 (anap.); θολερῷ χειμῶνι νοσήσας with turbid storm of madness, S. Aj. 206 (anap.); θολερῷ κυνόδοντι with passionate tooth, Nic. Th. 130 codd. (θαλερῷ cj. Schneider). Adv. -ρῶς dub. in Com.Adesp. 865.
θολερός, ά, όν :
I au propre :
1 bourbeux, d’où trouble, p. opp. à καθαρός ou λαμπρός, en parl. de l’eau, Hdt. 4, 53 ; Hpc. Aër. 285 ; Thc. 2, 102 ; Plat. Phæd. 113a ; du sang, Arstt. Somn. 3, 27 ; de l’air, Plat. Tim. 58d ||
2 p. ext. sale, en parl. de couleurs, El. N.A. 14, 9 ; de pierres, Thcr. Idyl. 16, 62 ||
3 sombre, obscur (nuage) Anth. 9, 277 ||
II fig.
1 souillé, impur, Eur. Suppl. 222 ||
2 troublé, égaré (par la passion ou la folie) Eschl. Pr. 885 ; Soph. Aj. 206 ||
Cp. -ώτερος, Th. C.P. 6, 3, 4 ; sup. -ώτατος, Plat. Tim. 58d.
Étym. θολός.
1. modderig, troebel, m.n. van water; vuil:
2. overdr. verward, getroebleerd:
θολερός, (θολός), kotig, schlammig, schmutzig ; zunächst von verunreinigtem, trübem Wasser, τὸ ῥεῦμα, Thuc. 2.102 ; θολ. καὶ πηλώδης ποταμός Plat. Phaed. 113a ; ὕδατος θολερὰν καὶ βαθεῖαν ἀνάπνευσιν Tim. 92 ; τὸ θολερόν, dem καθαρὸν ὕδωρ entggstzt, Ath. VII.298b. Auch θολερώτατος ἀήρ, trübe, neblig, Plat. Tim. 58d, wie νεφέλαι Antiphil. 31 (IX.277); οὖρον Hippocr. Uebh. unrein, schmutzig, προσώπου χρῶτα Ael. H.A. 14.9 ; sprichwörtl. ὕδατι νίζειν θολερὰν πλίνθον Theocr. 16.62 ; τὸ θολερὸν περὶ τὴν δίαιταν τοῦ θρέμματος, die Unreinlichkeit, Plut. Symp. 4.5.2. – Uebtr., λαμπρὸν δὲ θολερῷ δῶμα συμμίξας τὸ σὸν ἥλκωσας οἴκους Eur. Suppl. 222 ; beunruhigt, verwirrt, λόγοι, durch Leidenschaft getrübte, verwirrte Reden, Aesch. Prom. 887 ; Αἴας θολερῷ κεῖται χειμῶνι νοσήσας Soph. Aj. 205, in Sinnesverwirrung erkrankt.
θολερός, ά, όν
θολός
- Imuddy, foul, thick, troubled, Lat. turbidus, properly of water, Hdt., Thuc., etc.
- IImetaph. troubled by passion or madness, θολεροὶ λόγοι Aesch.; θολερῷ χειμῶνι with turbid storm of madness, Soph.