θρύπτω
θρύπτω, to break in pieces, break small
Could not find θρύπτοντες in Logeion dictionaries.
θρύπτοντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of θρύπτω
θρύπτω, aor. 1 ἔθρυψα (ἐν-) Hp. Mul. 1.75:—Pass. and Med., fut. θρυφθήσομαι Arr. An. 4.19.2; θρύψομαι Ar. (v. infr. II.2c), Luc. Symp. 4: aor. 1 ἐθρύφθην Arist. de An. 419b26, (ὑπ-) dub. in AP 5.293.15 (Agath.): aor. 2 ἐτρύφην [ῠ] (δι-) Il. 3.363, ἐθρύβην Dsc. 5.123: pf. τέθρυμμαι Hp. Vict. 2.48: (akin to θραύω):—
- break in pieces, break small, Pl. Cra. 426e, A. Ag. 1595; Νεῖλος βώλακα θ. Theoc. 17.80:—Pass., to be broken small, θρύπτεσθαι κερματιζόμενον ἀνάγκη πᾶν τὸ ὄν Pl. Prm. 165b, cf. AP 12.61; χιόνος τὰ μάλιστα θρυφθησόμενα Arr. l.c.; of dried leguminous seeds, split, Thphr. HP 8.11.3, cf. Sens. 51; of air, to be dispersed, Arist. de An. l.c., Theo Sm. p.50 H.: the literal sense is more common in compds. ἀπο-, διαθρύπτω, etc.
- II metaph. in moral sense, enfeeble, esp. by debauchery and luxury, θ. τὰν ψυχάν Ti.Locr. 103b; corrupt, [τινα] Pl. Lg. 778a, Phld. Mus. p.79 K.; θ. τὰς ψυχὰς καὶ τὰ σώματα Jul. Or. 1.10c; [οἱ κόλακες] ἀποκναίουσι τῶν κολακευομένων τὰ ὦτα θρύπτοντες Ph. 1.453; θ. ἑαυτόν,= θρύπτεσθαι (v. infr.), Ael. Ep. 9.
- 2 more freq. in Pass., with fut. Med., to be enervated, unmanned, μαλακίᾳ θρύπτεσθαι X. Smp. 8.8; ἁπαλός τε καὶ τεθρυμμένος Luc. Charid. 4; θρύπτεται ἡ ὄψις is enfeebled, Plu. Fac.lun. 2.936f; οἱ τεθρυμμένοι τὰς ὄψεις weak-sighted people, A.D. Synt. 199.5.
- b wanton, riot, ὅλην ἐκείνην εὐφρόνην ἐθρύπτετο f.l. in [S.]Fr. 1127.9, cf. Luc. Pisc. 31, Anach. 29; display moral weakness, POxy. 471.80 (ii A.D.); ἡδοναῖς ἀνάνδροις θ. Plu. Amat. 2.751b; ἐπὶ τῷ κάλλει Phld. Hom. p.55 O.; ὄμμα θρυπτόμενον a languishing eye, AP 5.286.8 (Agath.).
- c to be coy and prudish, bridle up, esp. when asked a favour, θρύψομαι Ar. Eq. 1163; ὡρᾳζομένη καὶ θρυπτομένη Eup. 358; ἁβρὰ καὶ θ. Charito 5.3; ἐθρύπτετο ὡς οὐκ ἐπιθυμῶν λέγειν Pl. Phdr. 228c, cf. 236c, X. Smp. 8.4; or when one pretends to decline an offer, Plu. Mar. 14, Ant. 12; θρύπτεσθαι πρός τινα give oneself airs to ward him, Id. Flam. 18, Luc. DMeretr. 12.1.
- d grow conceited, τινι in or of a thing, AP 7.218.2 (Antip. Sid.); ἐσθῆτι πολυτελεῖ Ael. VH 1.19, etc.; brag, Hld. 2.10.
θρύπτω (f. θρύψω, ao. ἔθρυψα, pass. fut. θρυφθήσομαι, ao. 1 ἐθρύφθην, ao. 2 réc. ἐθρύβην, pf. τέθρυμμαι)
I
1 briser, broyer, Plat. Crat. 426e ; Thcr. Idyl. 17, 80 ; au pass. Plat. Parm. 165b ; Anth. 12, 61 ; Arr. An. 4, 6 ||
2 fig. amollir, énerver (de sensualité, de débauche) T. Locr. 103b ; d’où au pass. être amolli, énervé, Xén. Conv. 8, 8 ; Plut. Amat. 4 ; Luc. Pisc. 31, Gymn. 29, etc. ; ἁπαλός τε καὶ τεθρυμμένος, Luc. Charid. 4, mou et énervé ; en gén. être affaibli, émoussé : θρύπτεται ἡ ὄψις, Plut. M. 936f, la vue est affaiblie ; fig. faire le fier, tirer vanité de, acc. El. Ep. rust. 9 ; ὄμμα θρυπτόμενον, Anth. 5, 287, œil dédaigneux ||
II Moy. (f. θρύψομαι)
1 vivre dans la mollesse, Plut. M. 751b ; Luc. Pisc. 31, Anach. 29 ||
2 faire le dégoûté, faire des façons, se faire prier (lat. delicias facere) Ar. Eq. 1163 ; ἐθρύπτετο ὡς μὴ ἐπιθυμῶν λέγειν, Plat. Phædr. 228c, il faisait des façons comme s’il ne désirait pas parler ; particul. faire des façons pour décliner une offre, Plut. Mar. 14, Ant. 12 ; joint à ἀκκίζεσθαι ou ὡραΐζεσθαι, Eup. 358 Kock ; 43, 14 Bekker, Anecdota græca, vol. 1 ||
3 p. suite, faire le fier : πρός τινα, Plut. Flam. 11 ; Luc. D. mar. 12, 1, se donner des airs auprès de qqn ; d’où tirer vanité de : τινι, El. V.H. 1, 19 ; Anth. 7, 218, de qqe ch. ; abs. se vanter de, avec l’inf. Hld. 2, 10 ||
➳ Part. prés. fém. dor. θρύπτοισα, T. Locr. 103b ; Hld. l. c. Pass. fut. θρυφθήσομαι, Arr. An. 4, 19, 2 ; ao. 2 inf. θρυβῆναι, Diosc. 5, 141.
Étym. emprunt à un substrat non indo-europ. ; cf. τρύφος, τρυφή.
1. act. breken, verbrijzelen:
2. med.-pass. zich aanstellen:
θρύπτω, (ΘΡΥΦ, vgl. θραύω), fut. θρύψω, aor.2 pass. ἐτρύφην, sehr Sp. (s. διαθρύπτω) auch ἐθρύβην, ἐθρύφθην Arist. an. 2.8, f. ὑποθρύπτω, θρυφθησόμενος Arr. An. 4.6.2 ; – zerreiben, zerbrechen, zermalmen, zerbröckeln ; Νεῖλος ἀναβλύζων διερὰν ὅτε βώλακα θρύπτει Theocr. 17.80 ; θρυπτομένα πέτρα Ep.adesp. 22 (XII.61). Bei Plat. Crat. 426e mit κερματίζειν verbunden, vgl. θρύπτεσθαι κερματιζόμενον ἀνάγκη πᾶν τὸ ὄν Parm. 165b. – Häufiger übertr., bes. in sittlicher Beziehung, aufreiben, schwächen, entkräften, durch Trauer u. bes. durch Weichlichkeit, Ueppigkeit u. andere moralische Einwirkung Leib u. Seele um ihre Kraft u. Festigkeit bringen ; Ggstz ῥώννυμι, Tim.Locr. 103b ; im pass. durch Schwelgerei u. Ueppigkeit verzärtelt, verweichlicht werden, μαλακίᾳ θρυπτόμενος Xen. Symp. 8.8 ; ἁπαλὸς καὶ τεθρυμμένος Luc. Charid. 4 ; χαυνοῦνται γὰρ ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἐπαίνων καὶ θρύπτονται Plut. educ.lib. 12. – Kraftlos, weichlich sein, Luc. Piscat. 31, gymnas. 29 ; weichlich, üppig leben, schwelgen, Soph. frg. 708 ; θρυπτόμενος ἡδοναῖς ἀνάνδροις Plut. amator. 4. – Schöntun, B.A. 43 ὡραΐζομαι, spröde tun, sich zieren, ἐθρύπτετο ὡς δὴ οὐκ ἐπιθυμῶν λέγειν, er zierte sich, als wollte er nicht sprechen, Plat. Phaedr. 228c ; vgl. Xen. Symp. 8.4, wo es von der sokratischen Ironie gesagt ist, sich verstellen ; Plut. Mar. 14, Ant. 12 ; Luc. θρύπτει ταῦτα – κἀγὼ θρύψομαι πρός σε Lapith. 4 ; σὺ δὲ ἐθρύπτου πρὸς αὐτήν D.Mar. 13.1 ; D.meretr. 12, Gall. 14 ; θρυπτόμενον ὄμμα, verliebtes, schmachtendes Auge, Agath. 21 (V.287); – stolz worauf sein, sich brüsten, χρυσῷ καὶ ἁλουργίδι Antip.Sid. 83 (VII.218); ἐσθῆτι πολυτελεῖ Ael. H.A. 1.19 ; Hel. 4.7, 10.21 ; mit Worten großprahlen, sich rühmen, 2.10 ; πρός τινα, Plut. Flamin. 18 ; vgl. Dorville zu Charit. p. 472. – S. auch τρυφή.
θρύπτω
akin to θραύω
- Ito break in pieces, break small, Plat., Theocr.
- IImetaph., like Lat. frangere, to break, crush, enfeeble: Pass., with fut. mid., to be enfeebled, enervated, unmanned, Xen.; τεθρυμμένος Luc.
- 2in Pass. also, to play the coquet, be coy and prudish, give oneself airs, bridle up, Ar., Xen.; θρύπτεσθαι πρός τινα to give oneself airs toward him, Plut.