θρυπτικός
θρυπτικός, easily broken
θρυπτικός, ή, όν,
- able to break or crush, λίθων Dsc. 1.121, cf. Gal. 8.409.
- II Pass., easily broken: metaph., delicate, effeminate, X. Cyr. 8.8.15 (Comp.), Mem. 1.2.5; σώματα cj. in Max.Tyr. 10.2; θ. τι προσφθέγγεσθαι D.C. 51.12. Adv. -κῶς Ael. NA 2.11, Poll. 6.185.
- 2 saucy, πρὸς τοὺς ἐραστάς Ael. VH 3.12.
θρυπτικός, ή, όν :
I act. propre à broyer, à briser, gén. Gal. 14, 573 ; Diosc. 1, 174 ||
II pass.
1 brisé, énervé, mou, efféminé, Xén. Cyr. 8, 8, 15 ; Mem. 1, 2, 5 ; DS. 51, 12 ||
2 dégoûté, qui fait le difficile, El. V.H. 3, 12.
Étym. θρύπτω.
θρυπτικός, zum Zerreiben geeignet, zerreibend, λίθων Galen.
Uebertr., weiblich, üppig, weibisch ; θρυπτικώτεροι πολὺ νῦν ἢ ἐπὶ Κύρου εἰσί Xen. Cyr. 8.8.15 ; Sp.; θρυπτικόν τι προσεφθέγγετο DC. 51.12 ; spröde, πρὸς τοὺς ἐραστάς Ael. V.H. 3.12.
• Adv. θρυπτικῶς , Ael. H.A. 2.11 ; bei Poll. 6.185 neben βλακικῶς, ἐκδεδιῃτημένως.
Uebertr., weiblich, üppig, weibisch ; θρυπτικώτεροι πολὺ νῦν ἢ ἐπὶ Κύρου εἰσί Xen. Cyr. 8.8.15 ; Sp.; θρυπτικόν τι προσεφθέγγετο DC. 51.12 ; spröde, πρὸς τοὺς ἐραστάς Ael. V.H. 3.12.
• Adv. θρυπτικῶς , Ael. H.A. 2.11 ; bei Poll. 6.185 neben βλακικῶς, ἐκδεδιῃτημένως.
θρυπτικός, ή, όν
- easily broken: metaph. delicate, effeminate, Xen. from θρύπτω