κακοδαιμονέω
κακοδαιμονέω, to be unfortunate
Could not find κακοδαιμονησάντων in Logeion dictionaries.
κακοδαιμονησάντων aorist active participle masculine genitive plural, aorist active participle neuter genitive plural, aorist active imperative 3rd plural of κακοδαιμονέω
κᾰκοδαιμον-έω,
- to be unfortunate, unhappy, X. Hier. 2.4, Epicur. Fr. 485, Phld. Vit. p.34 J., J. BJ 1.22.1, Plu. Profect. 2.76a, Arr. Epict. 1.25.13.
- II Astrol., occupy the region of κακὸς δαίμων, Doroth. ap. Heph.Astr. 3.9, Ptol. Tetr. 195, Cat.Cod.Astr. 8(4).130.
κακοδαιμονέω-ῶ [ᾰ] être malheureux, Xén. Hier. 2, 4 ; Plut. M. 76a, etc.
Étym. κακοδαίμων.
κακοδαιμονέω, 1) = κακοδαιμονάω, von Phryn. p. 79 (vgl. Lobeck) als minder gut attisch verworfen ; κακοδαιμονοῦσι γὰρ ἄνθρωποι καὶ ὑπερβάλλουσιν ἀνοίᾳ Dem. 8.16, wo aber wohl κακοδαιμονῶσι zu ändern ist ; Plut. Luc. 4.
2) ein κακοδαίμων, unglücklich sein, Xen. Hier. 2.4 u. Sp., wie Plut. prof. virt. sent. p. 242.
2) ein κακοδαίμων, unglücklich sein, Xen. Hier. 2.4 u. Sp., wie Plut. prof. virt. sent. p. 242.
κακοδαιμονέω
κᾰκοδαιμονέω,
- to be unfortunate, Xen.