κακοδαιμονίζω
κακοδαιμονίζω, deem unhappy
κᾰκοδαιμον-ίζω,
- deem unhappy, Phld. Mort. 33, Str. 11.11.8, Ph. 1.219.
κακοδαιμονίζω [ᾰ] regarder comme malheureux, Str. 11, 11, 8 Kram. ; Phil. 1, 219.
Étym. κακοδαίμων.
κακοδαιμονίζω, für unglücklich halten, erklären, Strab. XI p. 520.