κακοποιέω
κακοποιέω, to do ill, play the knave
Could not find κακοποιῶν in Logeion dictionaries.
κακοποιῶν Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular of κακοποιέω
κακοποιῶν Adjective: masculine genitive plural, Adjective: feminine genitive plural, Adjective: neuter genitive plural of κακοποιός
κᾰκοποι-έω,
- do ill, play the knave, A. Fr. 111, Ar. Pax 731; manage oneʼs affairs ill, X. Oec. 3.11.
- II trans., do mischief to, injure, πολλὰ μὲν τὴν βασιλέως χώραν κ. Id. Mem. 3.5.26, cf. Plb. 4.6.10; τὰς νῆας Id. 13.4.1:—Pass., Id. 27.7.6.
κακοποιέω-ῶ [ᾰ]
1 mal agir, agir en malhonnête homme, Eschl. 102, 14 Bekker ; Ar. Pax 731 ||
2 mal gérer ses affaires, Xén. Œc. 3, 11 ||
3 faire du mal, nuire à, acc. χώραν, Xén. Mem. 3, 5, 26, commettre des dégâts ou des rapines dans un pays ; νῆας, Pol. 13, 4, 1, endommager des vaisseaux.
Étym. κακοποιός.
κακοποιέω, Schlechtes tun, schlecht handeln ; Aeschyl. bei B.A. 102.14 ; Ar. Pax 731 ; Xen. Oec. 3.11 ; ὅτι πλεῖστα Cyr. 8.8.14 ; – τινά, feindselig behandeln, Schaden zufügen, Xen. An. 2.5.4 ; τὴν χώραν, verheeren, Mem. 3.5.26 ; καὶ λυμαίνεσθαι Pol. 4.6.10 ; καὶ διαφθεῖραι τὰς νῆας 13.4.1.
κακοποιέω
κᾰκοποιέω,
fut. -ήσω
- Ito do ill, play the knave, Ar.: to manage oneʼs affairs ill, Xen.
- IItrans. to do mischief to, maltreat, Xen. from κακοποιός