καταβλάπτω

καταβλάπτω,

• hurt greatly, damage, h.Merc. 93, Pl. Lg. 877b, Lex ap. D. 23.28, etc.; βλάβην κ. τινά inflict damage upon him, Pl. Lg. 864e; κατεβλαφότες τὰς προσόδους IG 7.303.51 (Oropus); ὅ κα καταβλάψῃ for whatever damage he may have done, ib. 9(1).694.102 (Corc.):—Pass., πολλὰ καταβλαβῆναι μέρη Str. 1.3.20.

καταβλάπτω, beschädigen, verletzen ; ὅτε μή τι καταβλάπτῃ τὸ σὸν αὐτοῦ H.h. Merc. 23 ; κατέβλαψε τὸν τρωθέντα Plat. Legg. IX.877b ; βλάβην 864e ; ἄν τις καταβλάψῃ τινὰ ἑκὼν ἀδίκως Dem. 23.50, vgl. das Gesetz ib. §.28 ; Sp.

καταβλάπτω fut. ψω

• to hurt greatly, damage, Hhymn., Plat.