καταλήγω
καταλήγω, to leave off, end, stop
Could not find καταλήγομεν in Logeion dictionaries.
καταλήγομεν present active indicative 1st plural, imperfect active indicative 1st plural of καταλήγω
καταλήγω,
- leave off, stop, πρὶν καταλῆξαι . . ἄχος A. Ag. 1479 (anap.): ποῖ καταλήξει μένος ἄτης; at what point will it cease? Id. Ch. 1075 (anap.); κ. ἐν . . to end at or with . ., Plu. An seni 2.791c; ἐπί τι D.S. 14.2, Arr. Epict. 6.20.21, M.Ant. 4.20; [ἡδοναὶ] περὶ τὸ σῶμα κ. Plu. QConv. 2.705a; πρός τι Arist. Mete. 340b9; εἴς τι D.S. 20.2, Hierocl. in CA 19 p.462 M., Porph. Sent. 37: abs., Thphr. Ign. 50; τὰ καταλήγοντα limits of a district, Plu. Fab. 6, Arist. 11; πόλεως J. BJ 3.7.34: in sg., τὸ κ. τοῦ πελάγους extremity, Plb. 5.59.5, cf. Poll. 2.71, 177.
- 2 esp. in Metric and Rhetoric, of feet, verses, or periods, κρητικοῦ εἰς σύμφωνον -λήγοντος A.D. Pron. 50.17; εἰς τὸ αὐτὸ ὄνομα Demetr. Eloc. 154, cf. 4, Hermog. Id. 1.6.
- II trans., close, finish, ναυμαχία εἰς ἢν Θουκυδίδης κατέληξε τὴν πραγματείαν D.S. 14.84.
κατα·λήγω :
1 intr. arriver à sa fin, finir, cesser, Eschl. Ag. 1479, etc. ; Pol. 3, 61, 8 ; εἴς τι, DS. 20, 2 ; ἐπί τι, DS. 14, 2 ; περί τι, Plut. M. 705a ; ἔν τινι, Plut. M. 791c, aboutir à qqe ch. ; τὸ καταλῆγον, Pol. 5, 95, 5, ou τὰ καταλήγοντα, Plut. Fab. 6, Arist. 11, la limite ou les frontières d’un pays ; t. de gr. se terminer, DH. 6, 1077 Reiske ; avec εἰς et l’acc. se terminer par (une lettre, etc.) Dysc. Synt. 169, 3 ||
2 tr. faire cesser, terminer, Spt. 2 Macc. 9, 5 ; avec εἰς et l’acc. DS. 14, 84.
καταλήγω, aufhören ; πρὶν καταλῆξαι τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ Aesch. Ag. 1479 ; Ch. 1075 ; Pol. 3.61.8 ; Sp., bes. εἰς u. ἐπί τι, DS. 20.2 u. Sext.Emp. oft ; τὰ καταλήγοντα, die Grenzen, Plut. Fab. 6 ; vgl. Pol. 5.95.5. – Auch trans., εἰς ἣν ναυμαχίαν Θουκυδίδης κατέληξε τὴν πραγματείαν, beendigen, DS. 14.84.
καταλήγω
fut. ξω
- to leave off, end, stop, Aesch.; ποῖ καταλήξει; at what point will it cease? Aesch.:— τὰ καταλήγοντα the limits of a district, Plut.