καταλήγω

καταλήγω,

• leave off, stop, πρὶν καταλῆξαι . . ἄχος A. Ag. 1479 (anap.): ποῖ καταλήξει μένος ἄτης; at what point will it cease? Id. Ch. 1075 (anap.); κ. ἐν . . to end at or with . ., Plu. An seni 2.791c; ἐπί τι D.S. 14.2, Arr. Epict. 6.20.21, M.Ant. 4.20; [ἡδοναὶ] περὶ τὸ σῶμα κ. Plu. QConv. 2.705a; πρός τι Arist. Mete. 340b9; εἴς τι D.S. 20.2, Hierocl. in CA 19 p.462 M., Porph. Sent. 37: abs., Thphr. Ign. 50; τὰ καταλήγοντα limits of a district, Plu. Fab. 6, Arist. 11; πόλεως J. BJ 3.7.34: in sg., τὸ κ. τοῦ πελάγους extremity, Plb. 5.59.5, cf. Poll. 2.71, 177.
• • • 2 esp. in Metric and Rhetoric, of feet, verses, or periods, κρητικοῦ εἰς σύμφωνον -λήγοντος A.D. Pron. 50.17; εἰς τὸ αὐτὸ ὄνομα Demetr. Eloc. 154, cf. 4, Hermog. Id. 1.6.
  • II trans., close, finish, ναυμαχία εἰς ἢν Θουκυδίδης κατέληξε τὴν πραγματείαν D.S. 14.84.

καταλήγω, aufhören ; πρὶν καταλῆξαι τὸ παλαιὸν ἄχος, νέος ἰχώρ Aesch. Ag. 1479 ; Ch. 1075 ; Pol. 3.61.8 ; Sp., bes. εἰς u. ἐπί τι, DS. 20.2 u. Sext.Emp. oft ; τὰ καταλήγοντα, die Grenzen, Plut. Fab. 6 ; vgl. Pol. 5.95.5. – Auch trans., εἰς ἣν ναυμαχίαν Θουκυδίδης κατέληξε τὴν πραγματείαν, beendigen, DS. 14.84.

καταλήγω fut. ξω

• to leave off, end, stop, Aesch.; ποῖ καταλήξει; at what point will it cease? Aesch.:— τὰ καταλήγοντα the limits of a district, Plut.