κινητικός
κινητικός, of or for putting in motion, exciting, seditious, mobile
Could not find κινητικοῦ in Logeion dictionaries.
κινητικοῦ masculine genitive singular, neuter genitive singular of κινητικός
κῑν-ητικός, ή, όν,
- of or for putting in motion, μόρια Arist. Pol. 1290b31; νεῦρα motor nerves, Gal. 8.208; κ. βηχέων Hp. Aph. 5.24; ἱδρώτων Dsc. 5.112; οὔρων Xenocr. ap. Orib. 2.58.50; ἐξ ἑαυτοῦ μόνον κ. spontaneous, Epicur. Nat. 28.7: Sup. -ώτατος Arist. Mete. 365b30. Adv. -κῶς Procl. in Alc. p.52 C.
- 2 metaph., urging on, exciting, λόγος κ. πρὸς ἀρετήν Aristo Stoic. 1.88; τὸ -ώτατον τῶν ὄχλων Phld. Rh. 1.198 S., D.H. Isoc. 13: abs., stimulating, X. Oec. 10.12; τὸ μέλος κ. φύσει Phld. Mus. p.71 K.; τὸ μήτε ὁρμῆς μήτε ἀφορμῆς -κὸν [ἀδιάφορον] Stoic. 3.28, cf. 40, al.
- 3 turbulent, seditious, Plb. 1.9.3, D.S. 19.14, etc.
- II (from Pass.) movable, mobile, Pl. Ti. 58d, Arist. HA 590a33, GA 775a7 (Comp.), Plu. Frig. 2.945f, 952e.
κινητικός, ή, όν [κῑ]
1 tr. qui met en mouvement, qui meut, qui agite, Xén. Œc. 10, 12 ; avec le gén. Arstt. Meteor. 2, 8, 3, etc. ; fig. qui excite : πρὸς ἀρετήν, Plut. M. 776c, à la vertu ; qui cause de l’agitation, agitateur politique, Pol. 1, 9, 3, etc. ; DS. 19, 14 ||
2 intr. mobile, qui se meut, p. opp. à στάσιμος, Plut. M. 945f, 952e ||
Sup. -ώτατος, Arstt. Meteor. 2, 8, 3.
Étym. κινέω.
1. die/dat in beweging zet,
2. beweegbaar:
κινητικός, [κῑ], zum Bewegen gehörig, geschickt, in Bewegung setzend ; ὁποῖον κινητικωτάτων ἂν εἴη τῶν σωμάτων, was am meisten die Körper in Bewegung setzt, Arist. Meteor. 2.8 ; H.A. 4.4 ; Folgde : – aufrührerisch, Pol. 1.9.3, neben στασιώδης, vgl. 13.1.3 ; DS. 19.14 ; – beweglich, zur Bewegung geneigt, von der Wärme, im Ggstz von στάσιμος, Plut. prim.frig. 1 ; vgl. ib. 17 ὡς βραδεῖα καὶ στάσιμος, im Ggstz von ὀξύρροπος καὶ κινητικός.
Bei den Stoikern sind τὰ κινητικά begehrungswerte Dinge.
Bei den Stoikern sind τὰ κινητικά begehrungswerte Dinge.
κινητικός
κῑνητικός, ή, όν
κινέω
- of or for putting in motion, Xen.