κνάω
κνάω, to scrape
κνάω, κνᾷ Plu. Adul. 2.61d, but in correct Att. κνῇ, inf. κνῆν (v. ἐπικνάω) corrupted to κνεῖν Moer. p.234 P., Hsch., Ion. κνᾶν Hdt. 7.239: fut. κνήσω Hp. Coac. 460 (prob. l.): aor. ἔκνησα Id. Int. 23, Pl. Smp. 185c (prob.l.), Arist. Pr. 965a23, (κατ-) Ar. V. 965; but κνᾶσαι· ὀλέσαι, λυπῆσαι, Hsch.; 3 sg. Ep. impf. ἐπι-κνῆ Il. 11.639:—Med., inf. κνῆσθαι Pl. Grg. 494c, later κνᾶσθαι Plu. Util. 2.89e, etc.: fut. κνήσομαι Herod. 4.51: aor. ἐκνησάμην Luc. Bis Acc. 1, Dor. ἐκνᾱς- Theoc. 7.110:—Pass., κνᾶται Gal. 10.979: pf. κατα-κέκνησμαι Id. 13.1022:—
- scrape, grate, ἐπὶ δʼ αἴγειον κνῆ τυρόν Il. l.c., cf. Hp. Int. l.c.; τὸν κηρὸν κνᾶν to scrape it off, Hdt. l.c. (nisi leg. ἐκκν-), cf. Gal. 13.1022:—Pass., prob. for κνισθεῖσα in Thphr. HP 9.20.4.
- II scratch, τῇ χειρί Hp. Fract. 21; τὸν περὶ τὰς μασχάλας τόπον Arist. l.c.:—Med., scratch oneself, ἀφθόνως ἔχειν τοῦ κνῆσθαι Pl. Grg. l.c.; κνώμενος τὸ κρανίον Timocl. 2.5 D.; τὸ βρέγμα κνήσῃ Herod. l.c.; [ἔλαφοι] κνώμενοι [τὰ κέρατα] πρὸς τὰ δένδρα Arist. HA 611b16; δακτύλῳ κνᾶσθαι τὴν κεφαλήν Plu. Pomp. 48: abs., Id. Suav. 2.1091e, Jul. Caes. 323b [24 Budé]; τρίβειν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ κνᾶσθαι Phld. Rh. 2.143 S.; κνήσασθαι τὸ οὖς Luc. l.c.; κνησάμενον ἑνὶ τῶν ποδῶν τὴν πλευράν Gal. 8.443.
- 2 Med., itch, Id. 10.437, 979.
- III tickle, τὴν ῥῖνα prob. in Pl. Smp. l.c.:—Med., κνᾶσθαι τὰ ὦτα πτερῷ tickle oneʼs ears, Luc. Salt. 2, etc.: metaph., τοῦτο κνᾷ καὶ γαργαλίζει καὶ ἀναπείθει Plu. Adul. 2.61d:—Pass., οὐ παρέργως ἐκνώμην πρὸς αὐτά Luc. Nec. 3.
κνάω-ῶ [ᾱ] (inf. κνᾶν, att. κνῆν, f. κνήσω, ao. ἔκνησα, pf. inus.)
1 gratter pour nettoyer, avec l’acc. de la chose qu’on nettoie : τυρόν, Il. 11, 639, gratter un fromage ; ou de la chose qu’on enlève en grattant : κηρόν, Hdt. 7, 239, gratter de la cire ||
2 gratter une démangeaison, Hpc. 765f ; Arstt. Probl. 35, 8, 1 ||
3 chatouiller, acc. Plat. Conv. 185e ; fig. Plut. M. 61d ||
Moy.
1 gratter sur soi ou pour soi : δακτύλῳ τὴν κεφαλήν, Plut. Pomp. 48, se gratter la tête avec le doigt ||
2 se chatouiller, Plat. Gorg. 494 c et d ; τὰ ὦτα πτερῷ, Luc. Salt. 2, les oreilles avec une plume ||
➳ Contract. de αε en ᾱ : κνάει = κνᾷ, Plut. M. 61d ; κνάειν = κνᾶν, Hdt. 7, 239 ; κνάεσθαι = κνᾶσθαι, Plut. M. 89, 440a, ou en η : κνάεσθαι = κνῆσθαι, Plat. Gorg. 494c.
κνάω, inf. κνῆν bei den Attikern, imperf. αἴγειον κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ Il. 11.639, schaben, kratzen, reiben, τὸν κηρὸν κνᾶν, abkratzen, Her. 7.239.
Med. sich kratzen, κνῆσθαι (v.l. κνᾶσθαι), Plat. Gorg. 494c ; τίς ἑνὶ δακτύλῳ κνᾶται τὴν κεφαλήν ; wer kratzt sich den Kopf ? Plut. Pomp. 48, öfter ; Luc.; – kitzeln ; οἵῳ κνήσαις ἂν τὴν ῥῖνα, v.l. κινήσαις, Plat. Symp. 185e ; ὅμοια πεπονθὼς τοῖς τὰ ὦτα πτερῷ κνωμένοις Luc. salt. 2, vgl. calumn. 21.
Med. sich kratzen, κνῆσθαι (v.l. κνᾶσθαι), Plat. Gorg. 494c ; τίς ἑνὶ δακτύλῳ κνᾶται τὴν κεφαλήν ; wer kratzt sich den Kopf ? Plut. Pomp. 48, öfter ; Luc.; – kitzeln ; οἵῳ κνήσαις ἂν τὴν ῥῖνα, v.l. κινήσαις, Plat. Symp. 185e ; ὅμοια πεπονθὼς τοῖς τὰ ὦτα πτερῷ κνωμένοις Luc. salt. 2, vgl. calumn. 21.
†κνάω
3 sing. non-thematic impf. κνῆ.
To reduce to small particles, grate: τυρόν Il. 11.639.
κνάω , ipf. (or aor.) κνῆ: grate (cheese), Il. 11.639†.
κνάω
- Ito scrape or grate, Lat. radere, Il.; τὸν κηρὸν κνᾶν to scrape it off, Hdt.
- IIto scratch:— Mid. to scratch oneself, Plat.
- IIIto tickle, Plat.; Mid., κνᾶσθαι τὰ ὦτα to tickle oneʼs ears, Luc.