κοιλόφθαλμος
κοιλόφθαλμος, hollow-eyed
κοιλόφθαλμ-ος, ον,
- hollow-eyed, X. Eq. 1.9, Arist. Phgn. 811b25, PLond. 1.3 (ii B.C.), Poll. 1.191, 2.62.
κοιλ·όφθαλμος, ος, ον, qui a les yeux creux et enfoncés, Xén. Eq. 1, 8 ; Arstt. Physiogn. § 126.
Étym. κοῖλος, ὀφθαλμός.
κοιλόφθαλμος, hohläugig, mit tiefliegenden Augen, Ggstz ἐξόφθαλμος, Xen. de re Eq. 1.8 ; Arist. physiogn. 6 u. Sp.
κοιλόφθαλμος
κοιλ-όφθαλμος, ον
- hollow-eyed, Xen.