κοιμίζω
κοιμίζω, to put to sleep
κοιμ-ίζω, post-Hom.,
- = κοιμάω, put to sleep, κ. ὄμμα E. Rh. 826 (lyr.); σὲ . . ἐκοίμισεν Ἀδρήστεια λείκνῳ ἐνὶ χρυσέῳ Call. Jov. 47; harbour for the night, οἶκος ἐν ᾧ τοὺς ξένους κοιμίζουσιν Dosiad. ap. Ath. 4.143c, cf. LXX 3 Ki. 3.20; still, calm, ἄημα πνευμάτων ἐκοίμισε στένοντα πόντον, i.e. the winds suffered the sea to rest—by ceasing, S. Aj. 674; θάλασσαν ἀγρίαν ἐκοίμισαν (sc. οἱ δαίμονες) AP 9.290 (Phil.): metaph., κ. τὸν λύχνον put it out, Nicopho 7; μεγαλαγορίαν κ. lay pride to sleep, quench, stifle it, E. Ph. 184 (lyr.); κ. θυμόν Pl. Lg. 873a; τὰς λύπας X. Smp. 2.24; πόθον AP 12.19* (Mel.); ἐλπίδας οὐ θάλαμος κοίμισεν, ἀλλὰ τάφος ib. 7.183 (Parmen.):—Pass., παῖς κοιμίζεται E. Hec. 826; τὸ θηριῶδες κ. Pl. R. 591b.
- 2 of the sleep of death, καλῶ δʼ . . Ἑρμῆν χθόνιον εὖ με κοιμίσαι S. Aj. 832; Τιτάνων γενεὰν . . Ζεὺς κοιμίζει φλογμῷ E. Hec. 473 (lyr.), cf. Hipp. 1386 (lyr.):—Med., κοίμισαί μʼ ἐς Ἅιδου Id. Tr. 594 (lyr.).
- 3 Gramm., soften the accent (from acute to grave), Sch. D.T. p.23 H., Sch. Il. 7.334; cf.sq. II.
κοιμίζω :
1 endormir, faire reposer, faire dormir, Eur. Rhes. 825 ; Dosiad. (Ath. 143c) ||
2 endormir du dernier sommeil, d’où déposer dans la paix du tombeau, Soph. Aj. 831 ; Eur. Hipp. 1387 ; p. ext. faire mourir, Eur. Hec. 473 ; λύχνον, Com. (Poll. 7, 178) éteindre une lampe ||
3 fig. assoupir, apaiser, calmer : πόντον, Soph. Aj. 674, la mer, en parl. des vents qui s’apaisent ; τὰς λύπας, Xén. Conv. 2, 24 ; θυμόν, Plat. Leg. 873a, calmer les chagrins, la colère ||
4 t. de gramm. adoucir l’accent, c. à d. changer l’accent aigu en grave, Sch.-Il. 8, 334 ||
Moy. κοιμίσασθαί τινα ἐς Ἅιδου, Eur. Tr. 589, se joindre à qqn dans le tombeau.
Étym. κοιμάω.
κοιμίζω, = κοιμάω, einschläsern, in Schlaf bringen ; ἄγρυπνον ὄμμα οὔτʼ ἐκοίμισʼ οὔτʼ ἔβριξα Eur. Rhes. 825 ; so auch bei A.; in den Todesschlaf senken, Ἑρμῆν καλῶ, εὖ με κοιμίσαι Soph. Aj. 819 ; Τιτάνων γενεὰν Ζεὺς ἀμφιπύρῳ κοιμίζει φλογμῷ Eur. Hec. 473, vgl. Hipp. 1387 ; auch med. so, Troad. 589 ; übertr., besänftigen, stillen, zur Ruhe bringen, μεγαληγορίαν Phoen. 185, ἄημα πνευμάτων Soph. Aj. 659 ; ep. D., πόθον Mel. 31 (XII.19), θάλασσαν Philp. 12 (IX.290), ἐλπίδας τάφος Parmen. 13 (VII.183), λάρναξ κοιμίζουσα λείψανα νεκροῦ Bian. 5 (IX.278), öfter. – Auch in Prosa, τὸ θηριῶδες κοιμίζεται καὶ ἡμεροῦται Plat. Rep. IX.691b, τὸν θυμόν Legg. IX.873a, τὰς λύπας Xen. Symp. 2.24 ; τὴν στάσιν Dion.Hal. 9.38.
Bei den Gramm. = den Acut in den Gravis verwandeln, z.B. Schol. Il. 8.334 u. Arcad. 140.9.
Bei den Gramm. = den Acut in den Gravis verwandeln, z.B. Schol. Il. 8.334 u. Arcad. 140.9.
κοιμίζω,
= κοιμάω
- 1to put to sleep, Eur.; ἄημα ἐκοίμισε πόντον, i. e. the winds suffer the sea to rest— by ceasing (cf. Virg. straverunt aequora venti), Soph.: metaph., μεγαληγορίαν κ. to lay pride asleep, Eur.; so, κ. τὰς λύπας Xen.:—Pass., παῖς κοιμίζεται Eur.
- 2of the sleep of death, Soph., Eur.; also in Mid., Eur.