κοίμημα

κοίμ-ημα, ατος, τό,

• sleep, in pl., S. Ichn. 268; κ. αὐτογέννητα intercourse of the mother with her own child, Id. Ant. 864 (lyr.): sg., Erot. s.v. κωματώδεες.

κοίμημα, τό, Schlaf, VLL Erkl. von κοῖτος u. κῶμα. – Der Beischlaf, κοιαήματά τʼ αὐτογέννητʼ ἐμῷ πατρὶ δυσμόρου μητρός, mit der Mutter, Soph. Ant. 856.

κοίμημα, ατος, τό, κοιμάω

• sleep, κοιμήματα αὐτογέννητα intercourse of the mother with her own child, Soph.