κοινολεχής
κοινολεχής, a paramour
κοινο-λεχής, ές,
- paramour, S. El. 97 (anap.), cf. Eust. 653.34.
κοινο·λεχής, ής, ές, qui partage son lit avec un autre, d’où adultère, incestueux, Soph. El. 97.
Étym. κοινός, λέχος.
κοινολεχής, ές, = κοινόλεκτρος ; Soph. El. 97, vom Aegisthus ; Sp.
κοινολεχής
κοινο-λεχής, ές
= κοινόλεκτρος,
- a paramour, Soph.