κοινόδικος
κοινόδικος, enjoying a common right
κοινό-δῐκος, ον,
- enjoying a common right, Orac. ap. Phleg. 1 J.
κοινό·δικος, ος, ον [ῐ] qui a des droits communs, Oracl. (Phlég. tr. Op. p. 144).
Étym. κοινός, δίκη.
κοινόδικος, mit gemeinsamem Rechte, Sp.