κοινολογέομαι
κοινολογέομαι, to commune
Could not find κοινολογούμενον in Logeion dictionaries.
κοινολογούμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular, present middle participle neuter accusative singular of κοινολογέομαι
κοινο-λογέομαι, fut. -ήσομαι Plb. 21.39.2: aor. ἐκοινολογησάμην Hdt. 6.23, Th. 8.98, etc.: later aor. Pass. ἐκοινολογήθην Plb. 2.5.4, al., SIG 568.4 (Halasarna, iii B.C.): pf. κεκοινολόγημαι OGI 315.37 (Pessinus, ii B.C.), D.C. 49.41: plpf. ἐκεκοινολόγηντο Th. 7.86: (λόγος): —
- commune, take counsel with, τινι Hdt. 6.23, Th. 8.98, etc.; πρός τινα Id. 7.86, Plb. 18.34.5, Jul. Caes. 335c; κ. ἀλλήλοις περί τινος Arist. Pol. 1268b7; πρός τινα ὑπέρ τινος Plb. 10.42.4; κ. περί τινος deliberate on . ., D.S. 19.46; κ. πρὸς τὸ οὖς τινι Luc. Deor.Conc. 1.
- II Pass., γράμματα-λογούμενα κατὰ μίμησιν signs used with common (i.e. direct) significance, opp. ἀλληγορούμενα, Porph. VP 12.
κοινο·λογέομαι-οῦμαι (f. -ήσομαι, ao. ἐκοινολογησάμην, pf. κεκοινολόγημαι) converser, s’entretenir : τινι, Hdt. 6, 23 ; πρός τινα, Thc. 7, 86, avec qqn ; τινι περί τινος, Arstt. Pol. 2, 8, 13 ; πρός τινα ὑπέρ τινος, Pol. 10, 42, 4, avec qqn au sujet de qqe ch. ; κ. πρὸς τὸ οὖς τινι, Luc. C. deor. 1, communiquer qqe ch. à l’oreille de qqn ; abs. délibérer : περί τινος, Pol. 31, 13, 5 ; DS. 19, 46, sur qqe ch.
Étym. κοινός, λόγος.
κοινολογέομαι, sich gemeinschaftlich besprechen, sich mit Einem beraten, verabreden ; τινί, Her. 6.23 ; ὅτι πρὸς αὐτὸν ἐκεκοινολόγηντο Thuc. 7.86 ; τινὶ περί τινος, Arist. Pol. 2.8 ; Pol. u. Sp., wie Luc. D.D. 20.4, Calumn. 2, Nigr. 24. – neben dem aor. med., z.B. Her. a.a.O., Xen. Hell. pass., κοινολογηθῆναι πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ τῶν ἐνεστώτων Pol. 10.42.4, öfter.
κοινολογέομαι
κοινο-λογέομαι,
λόγος
- to commune or take counsel with, τινι Hdt., Attic; πρός τινα Thuc.