κομπέω

κομπ-έω, (κόμπος)

• ring, clash, κόμπει χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσι φαεινός Il. 12.151.
• • • 2 c. acc., κ. χύτραν ring a pot to see if it be sound, D.L. 6.30 (restored from Eust. 896.61 for σκοποῦμεν), cf. 2.78.
  • II metaph., boast, brag, τί κομπέω παρὰ καιρόν; Pi. P. 10.4; κ. ἄλλως Hdt. 5.41; ὡς σὺ κομπεῖς E. Or. 571: c. acc. cogn., κ. μῦθον speak a boastful speech, S. Aj. 770; ὑψήλʼ ἐκόμπεις ib. 1230.
  • • 2 c. acc., boast of, κ. γάμους A. Pr. 947:—Pass., ὁπλῖται, ὅσοιπερ κομποῦνται are boasted of, Th. 6.17, cf. Phld. Rh. 2.33 S.
    • 3 c. acc. et inf., boast that . ., E. El. 815; κ. ὅπως . . boast how . ., S. OC 1149.—Like κομπάζω, rare in Prose.

κομπέω, tönen, lärmen, schallen ; von an einander geschlagenen ehernen Körpern, κόμπει χαλκός, das Erz ertönte, Il. 12.151 ; auch von irdenen Gefäßen, Eust. – Gew. übertr., hochfahrende Reden ertönen lassen, großprahlen, aufschneiden ; κομπεῖς τι παρὰ καιρόν Pind. P. 10.4 ; Her. 5.41 ; c. accus., οὕστινας κομπεῖς γάμους Aesch. Prom. 949 ; τοσόνδʼ ἐκόμπει μῦθον Soph. Aj. 770, öfter ; Eur. Or. 563. Auch im pass., Thuc. 6.17 οὐδʼ ὁπλῖται οὔτʼ ἐκείνοις ὅσοιπερ κομποῦνται, διεφάνησαν, so viel man prahlerisch behauptet.

κομπέω

[κόμπος.]

To emit a sharp sound, to ring, clash : κόμπει χαλκός Il. 12.151.

κομπέω

• 1vaunt τί κομπέω παρὰ καιρόν; P. 10.4

κομπέω : clash, Il. 12.151†.

κομπέω, κόμπος

• • Ito ring, clash, κόμπει χαλκός Il.
  • IImetaph., like κομπάζω, to speak big, boast, brag, vaunt, Hdt., Eur.; c. acc. cogn., κ. μῦθον to speak a boastful speech, Soph.
  • • 2c. acc. to boast of, Aesch.:—Pass., to be boasted of, Thuc.