κομμωτής
κομμωτής, a beautifier, embellisher
κομμ-ωτής, οῦ, ὁ,
- dresser, esp. hairdresser, in pl., Arr. Epict. 2.23.14, Them. Or. 20.238a; beautifier, embellisher, τινος Luc. Merc.Cond. 32: metaph., ὥσπερ γυναικὸς πολυτελοῦς τῆς τραγῳδίας κομμωταί Plu. Glor.Ath. 2.348f: abs., Gal. Thras. 35.
κομμωτής, οῦ (ὁ) qui pare avec recherche, qui pomponne, d’où coiffeur, valet de chambre, Luc. M. cond. 32 ; fig. Plut. M. 348e.
Étym. κομμόω.
κομμωτής, ὁ, der Schmückende, Putzende, Schminkende ; τῆς τραγῳδίας Plut. glor.Ath. 6 ; τῆς δεσποίνης Luc. merc.cond. 32.
κομμωτής
from κομμόω
κομμωτής, οῦ,
- a beautifier, embellisher, Luc.