κροταλίζω
κροταλίζω, to use rattles
Could not find κροταλίζουσι in Logeion dictionaries.
κροταλίζουσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of κροταλίζω
κροταλ-ίζω,
- use rattles or castanets, τινὲς τῶν γυναικῶν, κρόταλα ἔχουσαι, κροταλίζουσι Hdt. 2.60: hence ἵπποι κείνʼ ὄχεα κροτάλιζον rattled them along, Il. 11.160.
- II later, clap, applaud, Anaxil. 2, D.Chr. 31.162, Alciphr. 2.4:—Pass., Ath. 4.159e, 11.503f.
κροταλίζω (ao. ἐκροτάλισα) [ᾰ]
1 faire résonner en heurtant, acc. Il. 11, 160 ||
2 faire résonner des castagnettes ou cliquettes, Hdt. 2, 60 ||
3 claquer des mains, applaudir, Alciphr. 2, 4 ; Ath. 395a, etc. ; au pass. être applaudi, Ath. 159e.
Étym. κρόταλον.
κροταλίζω, klappern od. rasseln lassen ; ἵπποι κείνʼ ὄχεα κροτάλιζον Il. 11.159, die Rosse rasselten mit den leeren Wagen daher. – Die Schellen, Becken aneinander schlagen, Her. 2.60 u. Sp. – Uebh. klatschen, Beifall klatschen, wie κροτέω, μετὰ χαρᾶς Ath. IX.395a, u. pass., κροταλιζομένου ποτέ τινος τῶν αὐλητῶν XIV.631f. ὑπὸ πάντων κροταλισθείς XI.503f ; auch a.Sp.
κροταλίζω
[κρόταλον, a rattle, conn. with κροτέω.]
To cause to rattle, rattle along : ἵπποι κείνʼ ὄχεα κροτάλιζον Il. 11.160.
κροταλίζω (κρόταλον): rattle; ὄχεα κροτάλιζον, ‘drew the rattling chariots,’ Il. 11.160†.
κροταλίζω
κροτᾰλίζω,
κρόταλον
- to use rattles or castanets, Hdt.:—generally, ἵπποι ὄχεα κροτάλιζον were rattling them along, Il.