κροτέω
κροτέω, to make to rattle
Could not find κροτοῦντά in Logeion dictionaries.
κροτοῦντά present active participle neuter accusative plural, present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle masculine accusative singular of κροτέω
κροτ-έω, poet. κορτέω Hsch., cf. ἀνακροτέω: (κρότος):—
- make to rattle, of horses, ὄχεα κροτέοντες rattling them along, Il. 15.453, cf. h.Ap. 234.
- II knock, strike, λέβητας Hdt. 6.58; θύρσῳ γῆν E. Ba. 188; τοῖς ἀγκῶσι τὰς πλευράς D. 54.9; τινα Plu. Lib.educ. 2.10d: sens. obsc., IG 12(7).414 (Amorgos, cf. διακροτέω 1):—Pass., to be beaten by rain, Ael. NA 16.17.
- 2 clap in sign of applause, κ. τὰς χεῖρας, τὼ χεῖρε, Hdt. 2.60, X. Cyr. 8.4.12; ταῖς χερσί Thphr. Char. 19.10: abs., applaud, X. Smp. 9.4, D. 21.226, etc.; ἐν θεάτρῳ Thphr. Char. 11.3: c. acc., κ. τινά D.L. 7.173:—Pass., Arist. Po. 1456a10 (sed leg. κρατεῖσθαι), Pl. Ax. 368d, etc.; τέλειος ῥήτωρ καὶ κεκροτημένος Phld. Rh. 2.128 S.; παρὰ Ὁμήρῳ κεκρότηται τὰ σώφρονα συμπόσια are commended, Ath. 5.182a (sed leg. <συγ>κεκρ.).
- b also in sign of disapproval, Plu. Vit.pud. 2.533a.
- 3 κ. ὀδόντας gnash the teeth, Archil. Supp. 2.9.
- 4 of a smith, hammer, weld together, Luc. Lex. 9: metaph., in Pass., to be wrought, κεκρότηται χρυσέα κρηπίς Pi. Fr. 194, cf. Lyc. 888: hence ἐξ ἀπάτας κεκροτημένοι ἄνδρες one mass of trickery, Theoc. 15.49; εὐθὺς τὸ πρῆγμα κροτείσθω ‘strike while the iron is hot’, AP 10.20 (Adaeus).
- 5 rattle, clash, χαλκώματα Plu. Fac.lun. 2.944b: c. dat., κ. ὀστράκοις καὶ ψήφοις make a rattling noise with them, in order to collect a swarm of bees, Arist. HA 627a16; κ. κυμβάλοις Luc. Alex. 9; satirically, ἡ τοῖς ὀστράκοις κροτοῦσα [Μοῦσʼ Εὐριπίδου] Ar. Ra. 1306, cf. Ael. NA 2.11.
- 6 strike the woof home with the weaverʼs sley, σινδόνες λίαν κεκροτημέναι close-woven, Str. 15.1.67.
κροτέω-ῶ (f. ήσω, ao. ἐκρότησα, pf. κεκρότηκα)
I faire retentir, faire résonner, en parl. de chevaux attelés à un char : ὄχεα κροτέοντες, Il. 15, 453 ; Hh. Ap. 234, faisant résonner les chars ||
II frapper, d’où :
1 frapper, heurter : λέβητας, Hdt. 6, 58, des chaudrons ; γῆν θύρσῳ, Eur. Bacch. 188, frapper la terre de son thyrse ; τοῖς ἀγκῶσι τὰς πλευράς, Dém. 1259, 22, frapper les flancs avec les coudes ; κρ. τινα, Plut. M. 10d, frapper qqn ||
2 frapper sur un instrument : χαλκώματα, Plut. M. 944b, frapper des cymbales d’airain, d’où faire du bruit avec un instrument ; κ. κυμβάλοις, Luc. Alex. 9, faire résonner les cymbales ; κ. ὀστράκοις καὶ ψήφοις, Arstt. H.A. 9, 40, 51, faire du bruit avec des coquilles et des cailloux (pour rassembler un essaim d’abeilles) ||
3 frapper une trame avec la κερκίς, d’où fabriquer une trame, Str. 717 ||
4 frapper avec un marteau de forgeron, d’où forger, battre, marteler, écrouir (un métal), Luc. Lex. 9 ; κεκρότηται χρυσέα κρηπίς, Pd. (Plut. M. 826b), la base est fabriquée en or ; fig. κρ. λόγους, Plat. Ax. 369b, fabriquer des discours ; ἐξ ἀπάτας κεκροταμένος (dor.) Thcr. Idyl. 15, 49, homme trompeur, litt. fait de ruses forgées ; εὐθὺς τὸ πρᾶγμα κροτείσθω, Anth. 10, 20, que l’affaire soit vivement menée ||
5 frapper l’un contre l’autre, heurter, choquer : κρ. τὰς χεῖρας, Hdt. 2, 60 ; τὼ χεῖρε, Xén. Cyr. 8, 4, 12, battre des mains ; abs. κρ. applaudir, Xén. Conv. 9, 4 ; Dém. 586, 21, etc. ; avec un acc. de pers. κρ. τινα, DL. 7, 173, applaudir qqn ; au pass. κροτεῖσθαι, être applaudi, Plat. Ax. 368d ; Arstt. Poet. 9 ; Plut. Cæs. 30 ; Ath. 182a ; qqf. en mauv. part, battre des mains en signe de désapprobation, Plut. M. 533a.
Étym. κρότος.
1. laten klepperen, laten ratelen:
2. hard slaan:
κροτέω, (mit κρούω zusammenhangend, nach Eust. ein onomatopoetisches Wort), klappern, rasseln lassen ; wie κροταλίζω von den Pferden, κείνʼ ὄχεα κροτέοντες, mit dem leeren Wagen daherrasselnd, Il. 15.453 ; H.h. Apoll. 234. – Gew. klatschen, klopfen, schlagen ; θύρσῳ κροτῶν γῆν Eur. Bacch. 188 ; Sp., ταρφέα σιγαλόεντι πέδον κροτέοντα πεδίλῳ Ap.Rh. 4.1195 ; τοῖς ἀγκῶσι τὰς πλευράς Dem. 54.9 ; κροτοῦντες τὸ ἔδαφος Plut. Eumen. 11 ; nach Moeris hellenistisch = an die Tür klopfen. Bes.
a) ein Saiteninstrument mit dem Plektrum schlagen, Sp.; auch κυμβάλοις, Luc. Alex. 9, s. d).
b) ein Gewebe mit der Weberlade festschlagen, Strab. XV.717.
c) vom Schmiede, zusammenhämmern, zusammenschweißen, schmieden ; Luc. Lexiph. 9 ; χρυσῷ πλατὺν κρατῆρα κεκροτημένον Lycophr. 888 ; a.Sp.; übertr., κεκρότηται χρυσέα κρηπίς Pind. frg.; ἐξ ἀπάτας κεκροταμένοι ἄνδρες, aus Lug u. Trug zusammengesetzt, Theocr. 15.49 ; εὐθὺς τὸ πρῆγμα κροτείσθω, das Geschäft werde sogleich betrieben, Addaeus (X.20), wie »das Eisen schmieden, so lange es heiß ist«.
d) zusammenschlagen ; κροτεῖν τὼ χεῖρε, beide Hände gegen einander schlagen, mit beiden Händen Beifallklatschen, Xen. Cyr. 8.4.12 ; καὶ χαίρειν Plat. Euthyd. 303b ; καὶ ἐκβοᾶν Rep. VI.492b ; loben, παρὰ Ὁμήρῳ κεκρότηται τὰ σώφρονα συμπόσια Ath. V.182a ; Ggstz συρίττω, Luc. Harmon. 2 ; vgl. Plat. Ax. 368d ; übh. = Lärm machen, klappern, ἡ τοῖς ὀστράκοις κροτοῦσα μοῦσα Ar. Ran. 1305, auch κἂν πιθανωτέρους τούτων λόγους ἄρτι κροτήσῃς, Plat. Ax. 369d ; laut herdeklamieren, schwatzen, Sp.
a) ein Saiteninstrument mit dem Plektrum schlagen, Sp.; auch κυμβάλοις, Luc. Alex. 9, s. d).
b) ein Gewebe mit der Weberlade festschlagen, Strab. XV.717.
c) vom Schmiede, zusammenhämmern, zusammenschweißen, schmieden ; Luc. Lexiph. 9 ; χρυσῷ πλατὺν κρατῆρα κεκροτημένον Lycophr. 888 ; a.Sp.; übertr., κεκρότηται χρυσέα κρηπίς Pind. frg.; ἐξ ἀπάτας κεκροταμένοι ἄνδρες, aus Lug u. Trug zusammengesetzt, Theocr. 15.49 ; εὐθὺς τὸ πρῆγμα κροτείσθω, das Geschäft werde sogleich betrieben, Addaeus (X.20), wie »das Eisen schmieden, so lange es heiß ist«.
d) zusammenschlagen ; κροτεῖν τὼ χεῖρε, beide Hände gegen einander schlagen, mit beiden Händen Beifallklatschen, Xen. Cyr. 8.4.12 ; καὶ χαίρειν Plat. Euthyd. 303b ; καὶ ἐκβοᾶν Rep. VI.492b ; loben, παρὰ Ὁμήρῳ κεκρότηται τὰ σώφρονα συμπόσια Ath. V.182a ; Ggstz συρίττω, Luc. Harmon. 2 ; vgl. Plat. Ax. 368d ; übh. = Lärm machen, klappern, ἡ τοῖς ὀστράκοις κροτοῦσα μοῦσα Ar. Ran. 1305, auch κἂν πιθανωτέρους τούτων λόγους ἄρτι κροτήσῃς, Plat. Ax. 369d ; laut herdeklamieren, schwatzen, Sp.
κροτέω
To cause to rattle, rattle along : ἵπποι κείνʼ ὄχεα κροτέοντες Il. 15.453.
κροτέω
- 1beat, stamp μελπόμεναι ποδὶ κροτέο[ντι (sc. γᾶν) Πα. 6. 18. κεκρότηται χρυσέα κρηπὶς ἱεραῖσιν ἀοιδαῖς fr. 194.
σινδονιάσας κατὰ κεφαλῆς μέχρ[ι] ποδῶν γυμνὸν κ<ρ>ότα
cubre con un lienzo de la cabeza a los pies a un
κροτέω (κρότος) = κροταλίζω, Il. 15.453†.
κροτέω
κρότος
- Ito make to rattle, of horses, ὄχεα κροτέοντες rattling them along, Il.
- IIto knock, strike, smite, Hdt., Eur.; κροτεῖν τὰς χεῖρας or τὼ χεῖρε to clap the hands, Hdt., Xen.: absol. to clap, applaud, Xen., etc.
- 2of a smith, to hammer or weld together, Plat.:—Pass. to be wrought by the hammer; metaph., ἐξ ἀπάτας κεκροταμένος one mass of trickery, Theocr.
- IIIintr. to make a rattling noise, Arist., Luc.