κτυπέω
κτυπέω, to crash
Could not find κτυποῦσιν in Logeion dictionaries.
κτυποῦσιν aorist active participle masculine dative plural, aorist active participle neuter dative plural, present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of κτυπέω
κτῠπ-έω, Ep. Iterat. κτυπέεσκον Q.S. 9.135: aor. 1 ἐκτύπησα E. Ph. 1181, Arr. Tact. 40.6; poet. κτύπησα S. OC 1606, E. Or. 1467 (lyr.): Ep. aor. 2 ἔκτῠπον Il. 8.75, al., S. OC 1456 (lyr.), κτύπον Il. 8.170:— Pass., v. infr.: (κτύπος):—
- crash, as trees falling, μεγάλα κτυπέουσαι πῖπτον Il. 23.119; freq. of thunder, Ζεὺς ἔκτυπε 8.75, cf. 7.479, Od. 21.413, etc.; ἔκτυπεν αἰθήρ S. OC 1456 (lyr.); of the sea, Pl. R. 396b.
- 2 ring, resound, κτυπέει δέ θʼ ὑπʼ αὐτοῦ ὕλη (sc. χειμάρρου) Il. 13.140; ἀμφὶ δʼ ἐκτύπουν πέτραι rang with the cries of Heracles, S. Tr. 787; Διὸς βρονταῖσιν εἰς ἔριν κ. E. Cyc. 328; δρομήμασιν Id. Med. 1180; τοῖν ποδοῖν κ. stamp loudly with . ., Ar. Ec. 545, cf. Gal. 7.60; εἰ . . ἐμπεσὸν [δόρυ] τῷ θυρεῷ κτυπήσειε Arr. l.c.; σιδηρῷ ὑποδήματι Luc. Salt. 83: c. acc. cogn., φόβον κτυπεῖν, like κλάζειν Ἄρη, E. Rh. 308.
- II causal, make to ring or resound, χθόνα Hes. Sc. 61; τύμπανα Opp. C. 4.247: c. dupl. acc., κτύπησε κρᾶτα . . πλαγάν (v.l. πλαγᾷ) made it ring with a blow, E. Or. l.c.: metaph., κ. ἐν τοῖς συμβουλευτικοῖς τόποις τὰς ὀνομασίας Phld. Rh. 1.208 S.:—Pass., resound, Ar. Pl. 758, Th. 995 (lyr.); κτυπηθῆναι τὰ ὦτα Philostr. VA 6.26.
κτυπέω-ῶ (f. ήσω, ao. 1 ἐκτύπησα, ao. 2 ἔκτυπον) [ῠ]
1 intr. faire du bruit en frappant, en tombant, en parl. d’arbres qui tombent, Il. 23, 119 ; du bruit de la mer, Plat. Rsp. 396b ; de Zeus qui fait retentir le tonnerre : Ζεὺς ἔκτυπε, Il. 8, 75 ; d’un grondement souterrain, Soph. O.C. 1606 ; du ciel où gronde le tonnerre, Soph. O.C. 1456 ||
2 tr. frapper avec bruit : χθόνα, Hés. Sc. 61, le sol ; κρᾶτα κτ. πλαγᾷ, Eur. Or. 1467, frapper la tête d’un coup retentissant, d’où au pass. être frappé avec bruit, résonner, retentir, Ar. Pl. 758, Th. 995 ; en parl. des oreilles frappées par un bruit, Philstr. 266 ||
➳ Prés. ind. 3 sg. épq. κτυπέει, Il. 13, 140 ; part. épq. et ion. κτυπέων, Il. 7, 479 ; fém. pl. κτυπέουσαι, Il. 23, 119. Ao. 3 sg. poét. κτύπησε, Soph. O.C. 1606. Ao. itér. κτυπέεσκον, Q. Sm. 9, 135.
Étym. κτύπος.
1. dreunen, donderen, bulderen:
2. galmen, weerklinken:
3. stampen:
4. doen weerklinken:
κτυπέω, aor.2 ἔκτυπον (vgl. γδουπέω), durch Schlagen, Stampfen laut ertönen, krachen, prasseln ; Il. 13.140, 23.119, von dem Niederkrachen der abgebrochenen Baumäste ; oft vom Donnern des Zeus, σμερδαλέα κτυπέων, Il. 7.479, 17.595, Od. 21.413, wie ἔκτυπεν αἰθήρ Soph. O.C. 1456 ; ἀμφὶ δʼ ἐκτύπουν πέτραι Tr. 784 ; κτυπεῖ δόμος κλῄθρων λυθέντων Eur. Hel. 865 ; κτυποῦσα τοῖν ποδοῖν Ar. Eccl. 545, u. öfter vom Wiederhall ; auch pass., Plut. 758, Th. 945 ; θάλατταν κτυποῦσαν, das brausende Meer, Plat. Rep. III.396b. – Auch trans., χθόνα δʼ ἔκτυπον ὠκέες ἵπποι, νύσσοντες χήλῃσι, sie ließen die Erde erdröhnen, Hes. Sc. 61 ; κτύπησε κρᾶτα μέλεον πλαγάν, er schmetterte auf das Haupt einen Schlag, Eur. Or. 1467 ; anders πολλοῖσι σὺν κώδωσιν ἐκτύπει φόβον, er jagte Furcht ein, Rhes. 308.
κτυπέω
[κτύπος.]
3 sing. aor. ἔκτυπε Il. 8.75, Il. 15.377, Il. 17.595 : Od. 21.413. κτύπε Il. 8.170.
To give forth a sound. Of crushed or falling trees, to crash Il. 13.140, Il. 23.119.
Of Zeus, to thunder Il. 7.479, Il. 8.75, 170, Il. 15.377, Il. 16.595 : Od. 21.413.
κτυπέω , aor. ἔκτυπε: crash, thunder; of falling trees, the bolts of Zeus.
κτυπέω
κτύπος
- Ito crash, of trees falling, Il.; of thunder, Hom., Soph.
- 2to ring, resound, echo, Il., etc.
- IICausal, to make to ring or resound, χθόνα; c. dupl. acc., κτύπησε κρᾶτα πλαγάν made the head ring with a blow, Eur.: —hence again in Pass. to ring, resound, Ar.