κυνηγετέω
κυνηγετέω, to hunt
Could not find κυνηγετοῦντα in Logeion dictionaries.
κυνηγετοῦντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of κυνηγετέω
κῠνηγ-ετέω, Dor. κυνᾱγ-,
- hunt, Ar. Eq. 1382, X. Cyn. 5.34, etc.: c. acc., ὗς ἀγρίους κ. Aeschin. 3.255, cf. Plb. 31.14.3: metaph., persecute, harass, A. Pr. 572 (lyr.); hunt down, τινας Plu. Mar. 43: c. acc. cogn., κ. τέκνων διωγμόν E. HF 898 (lyr.): abs., quest about, like a hound, S. Aj. 5.
κυνηγετέω-ῶ [ῠ]
1 intr. aller à la chasse, Ar. Eq. 1382 ; Xén. Cyn. 5, 34, etc. ||
2 tr. poursuivre à la chasse, chasser : ὗς ἀγρίους, Eschn. 90, 7, les sangliers ; fig. poursuivre, harceler, Eschl. Pr. 573 ; ou simpl. rechercher la piste, acc. Soph. Aj. 5 ||
➳ Dor. κυναγετέω [ᾱ] Eschl. l. c.
Étym. κυνηγέτης.
1. jagen, op jacht gaan.
2. jacht maken op, achtervolgen.
κυνηγετέω, ein Jäger sein, jagen ; Ar. Eq. 1382 ; Plat. Legg. VII.824 ; ὗς ἀγρίους κυνηγετεὶν Aesch. 3.255, wie Pol. 31.22.3. – Dah. = aufspüren, ausspähen, verfolgen, τινά, Aesch. Prom. 572 ; κυνηγετοῦντα καὶ μετρούμενον ἴχνη τὰ κείνου Soph. Aj. 5 ; τέκνων διωγμόν Eur. Herc.Fur. 896 ; Sp., wie Plut. Crass. 4.
κυνηγετέω
κῠνηγετέω,
κυνηγέτης
- Ito hunt, Ar., Xen., etc.:—metaph. to persecute, harass, Aesch.
- IIto quest about, like a hound, Soph.