κυνηγία
κυνηγία, hunt, chase, hunting
κῠνηγ-ία, ἡ,
- hunt, chase, Arist. Rh. 1371a5, Plb. 8.25.4, D.S. 3.36, etc.:—Trag. in Dor. form κυνᾱγία (cf. κυναγός) S. Aj. 37 (cod. Med.), E. Hipp. 109, and so prob. in Id. Ba. 339 (pl.).
κυνηγία, ας (ἡ) [ῠ] chasse, Arstt. Pol. 4, 8, 9, etc. ; fig. poursuite, Soph. Aj. 36 ||
➳ Dor. κυναγία [ᾱγ] Soph. l. c. ; Eur. Hipp. 109.
Étym. κυνηγός.
κυνηγία, ἡ, die Jagd ; Soph. Aj. 37 ; in dor. Form κυνᾱγία, Eur. Hipp. 109 ; Pol. 4.8.9, u. in späterer Prosa öfter.
κυνηγία
- hunt, chase, hunting, Trag.