κύνικλος
κύνικλος, cuniculus, rabbit
κύνικλος, ὁ,
- = Lat. cuniculus, rabbit, Plb. 12.3.10 (κούνικλος ap. Ath. 9.400f), prob. in Gal. 6.666; in Ael. NA 13.15 κόνικλος.
κύνικλος, ου (ὁ) lapin, Pol. 12, 3, 10.
Étym. lat. cuniculus.
κύνικλος, ὁ, cuniculus, das Kaninchen, Pol. 12.3.10, auch κόνικλος u. κούνικλος geschrieben.