λαμπρόφωνος
λαμπρόφωνος, clear-voiced
λαμπρό-φωνος, ον,
- clear-voiced, Hp. Aër. 5, Plu. VOrat. 2.840a: Sup. -ότατος D. 18.313:—hence λαμπρο-φωνεύομαι, Hdn. Philet. p.436 P., Hsch. s.v. βαλανεύειν; and λαμπρο-φωνία, Ion. -ίη, ἡ, clearness and loudness of voice, Hdt. 6.60.
λαμπρόφωνος -ον [λαμπρός , φωνή ] that has a clear or sonorous voice Hp. Aër. 5 Plut. VOrat. 840a ‖ superl. -ότατος Demosth. 18.313.
λαμπρό·φωνος, ος, ον, à la voix claire ou forte, Hpc. Aër. 283 ; Plut. M. 840a ||
Sup. -ότατος, Dém. 329, 25.
Étym. λαμπρός, φωνή.
λαμπρόφωνος, mit heller, lauter Stimme, Dem. 18.313 im superlat.; Plut.
λαμπρόφωνος
λαμπρό-φωνος, ον
φωνή
- clear-voiced, Dem.