λαμπρυντής
λαμπρυντής, bearing oneself proudly
λαμπρ-υντής, οῦ, ὁ,
- bearing oneself proudly, ἵππος Antisth. ap. D.L. 6.7.
λαμπρυντής -οῦ [λαμπρύνω] high-stepping, proud: ἵππος horse Antisthg. (Diog. 6.7).
λαμπρυντής, οῦ, adj. m. qui fait le beau, qui se pavane, en parl. d’un cheval, Antisth. (DL. 6, 7).
Étym. λαμπρύνω.
λαμπρυντής, ὁ, sich im Glanz und Prunk zeigend, ἵππος, ein sich brüstendes Prunkpferd, DL. 6.7.