λατρευτικός
λατρευτικός, servile
Could not find λατρευτικῶς in Logeion dictionaries.
λατρευτικῶς adverb of λατρευτικός
λατρ-ευτικός, ή, όν,
- servile, Ptol. Tetr. 160, Vett.Val. 335.34, al.
λατρευτικός -ή -όν [λατρευτός ] servile Ptol.4 Tetr. 160 Vett. 12.26.
λατρευτικός, ή, όν, qui concerne le culte ou l’adoration de la divinité, Procl. Ptol. 3, 18, p. 225.
Étym. λατρεύω.
λατρευτικός, dienend, bes. auch die Götter verehrend, Sp.