λάτριος
λάτριος, of a servant
λάτρ-ιος, α, ον,
- of a servant or service, μισθός Pi. O. 10.28; λατρίαν Ἰαολκὸν παρέδωκεν gave Iolcos into slavery, Id. N. 4.54 (ubi codd. λατρείαν contra metrum); λ. ἔργα Man. 1.275.
λάτριος -α -ον [λάτρον ] pertaining to or for service, servile Pind. O. 10.28 Man.1 1.275 | λατρίαν Ἰαολκὸν παρέδωκεν Αἱμόνεσσιν he subjugated Iolkos and handed it over it to the Haimones Pind. N. 4.54 (codd. λατρείαν).
λάτριος, α, ον, qui concerne les serviteurs ou le service à gages, Pd. O. 11, 29 ; Man. 1, 275.
Étym. λάτρον.
λάτριος, den Diener oder den Dienst betreffend, μισθός, Lohn für den Dienst, Pind. Ol. 11.29 u. sp.D., wie Man. 1.275.
λάτριος
- 1slavish, menial ὡς Αὐγέαν λάτριον ἀέκονθʼ ἑκὼν μισθὸν ὑπέρβιον πράσσοιτο (sc. Ἡρακλέης: join λάτριον with Αὐγέαν or μισθόν) O. 10.28 Παλίου δὲ πὰρ ποδὶ λατρίαν Ἰαολκὸν πολεμίᾳ χερὶ προστραπὼν Πηλεὺς (Er. Schmid: λατρείαν codd.: pr. into slavery) N. 4.54
λάτριος, α, ον
- of a servant or service, Pind.; παραδιδόναι τινὰ λάτριον to give him into slavery, Pind. from λάτρις