λώπη

λώπ-η, ἡ, (λέπω)

• covering, robe, mantle, δίπτυχον ἀμφʼ ὤμοισιν ἔχουσʼ εὐεργέα λώπην Od. 13.224, cf. Theoc. 25.254, A.R. 2.32:—also λῶπος, εος, τό, Alc. Supp. 18.2 (dub.), Hippon. 3, Anacr. 80, Herod. 8.36, Theoc. 14.66, Ps.-Luc. Philopatr. 22.—Only poetic in class. writers, though prose writers have the derivs. λώπιον, λωποδύτης.

λώπη -ης, ἡ [λέπω] cloak or garment made of skin Od. 13.224 Theocr. 25.254 Ap. 2.32.

λώπη, ἡ (λέπω), Hülle, Gewand ; δίπτυχον ἀμφʼ ὤμοισιν ἔχουσʼ εὐεργέα λώπην, Od. 13.224, also eine Art Mantel ; ἀπʼ ὤμων δίπλακα λώπην, Theocr. 25.254 ; Ap.Rh. 2.34, wo der Schol. χλανίς, διφθέρα erklärt, u. a.Sp., wie Agath. 8 (V.294). Bei Sp. bes. ein Schafpelz od. ein dickes, wollenes Kleid. Vgl. übrigens λῶπος u. λωποδύτης.

λώπη

-ης, ἡ

[λέπω.]

A garment Od. 13.224.

λώπη (λέπω): mantle, Od. 13.224†.

λώπη, ἡ, λέπω

• a covering, robe, mantle, Od., Theocr.