μαντόσυνος
μαντόσυνος, oracular
Could not find μαντόσυνον in Logeion dictionaries.
μαντόσυνον masculine accusative singular, neuter nominative singular, feminine accusative singular, neuter accusative singular of μαντόσυνος
μαντό-σῠνος, η, ον,
- oracular, τρίπους Corinn. Supp. 2.64; κέλευμα E. Andr. 1032 (lyr.); θεοῦ ἀνάγκαι Id. IA 761 (lyr.).
μαντόσυνος, η, ον [ῠ] qui émane d’un oracle, Eur. I.A. 761, Andr. 1031.
Étym. μάντις.
μαντόσυνος, vom Orakel ausgehend, κέλευσμα, des Orakels, Eur. Andr. 1032, I.A. 761.
μαντόσυνος
μαντόσῠνος, η, ον
μάντις
- oracular, Eur.