Logeion | μαντόσυνος

μαντό-σῠνος, η, ον,

oracular, τρίπους Corinn. Supp. 2.64; κέλευμα E. Andr. 1032 (lyr.); θεοῦ ἀνάγκαι Id. IA 761 (lyr.).

μαντόσυνος, η, ον [ῠ] qui émane d’un oracle, Eur. I.A. 761, Andr. 1031.

Étym. μάντις.

μαντόσυνος -η -ον [μάντις] van het orakel, profetisch.

μαντόσυνος, vom Orakel ausgehend, κέλευσμα, des Orakels, Eur. Andr. 1032, I.A. 761.

μαντόσυνος μαντόσῠνος, η, ον μάντις

Menu