ματαιοπόνος
ματαιοπόνος, labouring in vain
μᾰταιο-πόνος, ον,
- labouring in vain, τεχνίτης Ph. 2.500; ματαιοπόνον ἀποκαλεῖν τὴν φύσιν Gal. UP 5.5, cf. Apollon.Cit. 3.
ματαιο·πόνος, ος, ον [ᾰ] qui se donne une peine inutile, Phil. 2, 500.
Étym. μ. πένομαι.
ματαιοπόνος, vergeblich arbeitend, sich anstrengend, Sp.
ματαιοπόνος
μᾰταιο-πόνος, ον
- labouring in vain, Philo.