μεταμώνιος
μεταμώνιος, borne by the wind
Could not find μεταμώνιον in Logeion dictionaries.
μεταμώνιον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of μεταμώνιος
μετᾰμώνιος, ον, poet. Adj.
- vain, idle, μ. νήματα vainly-woven, Od. 2.98; μεταμώνια βάζεις talkest idly, 18.332; τὰ δὲ πάντα θεοὶ μ. θεῖεν may the gods give all that to the winds, Il. 4.363; ψεύδη μ. Pi. O. 12.6; μ. θηρεύω Id. P. 3.23; τὰ δʼ οὐκ ἄρʼ ἔμελλε θεὸς μ. θήσειν Theoc. 22.181. —Used by Hom. only in neut. pl.: the etym. is dub., cf. μωνιή, μωνιόν; but later Poets apptly. connected the word with ἄνεμος (as if for μετανεμώνιος) ; κονία μεταμώνιος ἀέρθη borne by the wind, on high, Simon. 16; ἐς κόρακας βαδιεῖ μεταμώνιος Ar. Pax 117, ubi v. Sch.:— μεταμώλιος is v.l. in several passages; cf. ἀνεμώλιος.
μετ·αμώνιος, ος, ον [ᾰ]
1 aussi léger que le vent, Ar. Pax 117 ||
2 fig. sans consistance, vain, frivole, d’ord. au pl. neutre, Il. 4, 363 ; Od. 2, 98 ; 18, 331, 391 ; Pd. P. 3, 23, O. 12, 6 ; Thcr. Idyl. 22, 181 ; au sg. Nic. Th. 152, 737.
Étym. par dissimil. p. *μετ·ανεμώνιος, de μ. ἄνεμος.
1. ijdel, nutteloos:
2. met de wind mee:
μεταμώνιος, schon von den Alten auf μετά u. ἄνεμος zurückgeführt, und μάταια, ἀνεμοφόρητα erkl., vgl. ἀνεμώλιος, welches Wort auch die Schreibung μεταμώλιος rechtfertigen sollte, die aber nach den bessern mss. in Hom. u. Pind. verworfen ist ; eigtl. mit dem Winde dahingetragen, d.i. nichtig, vergeblich, ohne Erfolg ; τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν, Il. 4.363 ; μή μοι μεταμώνια νήματʼ ὄληται, Od. 2.98, 19.143, 24.133, ungenütztes Garn, vergeblich gemachtes, nicht gebrauchtes Gespinnst ; μεταμώνια βάζειν, nichtiges Zeug reden, in den Wind schwatzen, Od. 18.332, 392 ; ἐλπίδες ἀνδρῶν τέμνοισαι πολλὰ ψεύδη μεταμώνια, Pind. Ol. 12.6, u. ähnl. μεταμώνια θηρεύων ἀκράντοις ἐλπίσιν, P. 3.23 ; die Ableitung ist noch mehr zu erkennen bei Ar. Pax 117, ὡς σὺ μετʼ ὀρνίθων – ἐς κόρακας βαδιεῖ μεταμώνιος.
μεταμώνιος
App., of none effect, coming to nothing, vain, idle, or the like : τὰ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν Il. 4.363. Cf. Od. 2.98 = Od. 19.143 = Od. 24.133.–
Absol. : μεταμώνια βάζεις Od. 18.332= 392.
μετᾰμώνιος
- 1vain ψεύδη μεταμώνια τάμνοισαι κυλίνδοντʼ ἐλπίδες O. 12.6 n. pl. pro subs., μεταμώνια θηρεύων ἀκράντοις ἐλπίσιν P. 3.23
μεταμώνιος : vain, fruitless, only neut. pl. (v. l. μεταμώλια).
μεταμώνιος
μετ-ᾰμώνιος, ον
ἄνεμος
- Iborne by the wind, τὰ δὲ πάντα θεοὶ μετ. θεῖεν may the gods give all that to the winds, Il.; ἐς κόρακας βαδιεῖ μεταμώνιος Ar.
- IIbootless, vain, idle, μεταμώνια νήματα vainly-woven webs, Od.; μεταμώνια βάζειν to talk idly, Od.