μεταναιέτης
μεταναιέτης, one who dwells with
Could not find μεταναιέτας in Logeion dictionaries.
μεταναιέτας masculine accusative plural, masculine nominative singular of μεταναιέτης
μεταναιέτας imperfect active indicative 2nd singular of μεταναιετάω
μεταναιέτ-ης, ου, ὁ,
- one who dwells with, Hes. Th. 401.
μεταναιέτης, ου (ὁ) c. μετανάστης, Hés. Th. 401.
Étym. μ. ναίω.
μεταναιέτης, ὁ, der seinen Wohnort vertauscht hat und wo anders wohnt, = μετανάστης, Hes. Th. 401.
μεταναιέτης
μετα-ναιέτης, ου, ὁ,
- one who dwells with, Hes.