μεταποιέω
μεταποιέω, to alter the make of
Could not find μεταποιήσῃ in Logeion dictionaries.
μεταποιήσῃ future middle indicative 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular, aorist middle subjunctive 2nd singular of μεταποιέω
μεταποι-έω,
- alter the make of a thing, remodel, νόμους D. 18.121; πάντα ἐς τοὺς τρόπους τοὺς παραπλησίους μ. Hp. Fract. 26; εἰς γάμον ἀπὸ τῆς θυσίας μ. τὴν εὐωχίαν Hld. 5.29, cf. Porph. Antr. 36: abs., μεταποίησον re-compose the verse, Sol. 20.3:—Pass., -ποιεῖσθαι εἰς τὸ δέον A.D. Synt. 199.18.
- II Med., lay claim to, pretend to, c. gen. rei, e.g. ξυνέσεως, ἀρετῆς τι, Th. 1.140, 2.51; τέχνης Pl. Plt. 289e; οὐδέν σφι μετεὸν μεταποιεῦνται (sc. τοῦ ἐμπορίου) Hdt. 2.178.
μετα·ποιέω-ῶ, refaire, réformer, acc. Sol. (DL. 1, 61) ; Dém. 268, 5 ||
Moy. prendre sa part de, s’approprier, gén. Thc. 1, 140 ; Plat. Pol. 289e.
1. act. anders maken, veranderen.
2. med. aanspraak maken op,
μεταποιέω, anders machen, umarbeiten, verändern ; νόμους, Dem. 18.121 ; τὴν κρίσιν, Luc. Abdic. 9, öfter ; im med. = sich eine Sache anmaßen, sich ihrer bemächtigen (so daß sie einen andern Besitzer bekommt), βασιλικῆς μεταποιούμενος τέχνης, Plat. Polit. 289e ; Thuc. 1.140, 2.51 u. Sp., wie Plut., τῆς φιλοσοφίας, Eum. 7.
μεταποιέω
fut. ήσω
- Ito alter the make of a thing, remodel, alter, Solon., Dem.
- IIMid. to make a pretence of, lay claim to, pretend to, c. gen., ἀρετῆς Thuc.