μιμηλός
μιμηλός, imitative
Could not find μιμηλότατα in Logeion dictionaries.
μιμηλότατα neuter accusative plural superlative, neuter nominative plural superlative, neuter vocative plural superlative of μιμηλός
μῑμ-ηλός, ή, όν,
- imitative, τέχνη Luc. JTr. 33; γραφίς Man. 6.525; [πίθηκος] μ. πρὸς τὸ χεῖρον Gal. UP 3.16: c. gen., μ. ἁπάντων τεχνιτῶν Luc. Im. 17 (Sup.); βιότου AP 9.280 (Apollonid.).
- II Pass., imitated, copied, εἰκών portrait, Plu. Ages. 2. Adv. -λῶς Eust. 6.7, Suid. s.v. δρᾶμα.
μιμηλός, ή, όν [ῑ]
1 act. qui imite, habile à imiter, Luc. J. tr. 33, etc. ; Anth. 9, 280, etc. ||
2 pass. imité, contrefait, Plut. Ages. 2, etc. ; subst. ἡ μιμηλά (s. e. εἰκών) dor. Plut. M. 215a, image ||
Sup. -ότατος, Luc. Im. 17.
Étym. μιμέομαι.
μιμηλός, [ῑ], nachahmend, geschickt im Nachahmen ; μιμηλότατοι τεχνιτῶν, Luc. Imag. 17 ; Pisc. 36 ; vgl. μιμηλὸν βιότου πτερόν, Apollnds 22 (IX.280). – Eine Art Komödie, Suid. v. Σωσάβιος. – Pass., nachgeahmt, Plut. Agesil. 2.
μιμηλός
μῑμηλός, ή, όν
- Iimitative, c. gen., Luc., Anth.
- IIpass. imitated, copied, Plut. from μιμέομαι