μονόκερως
μονόκερως, with but one horn
Could not find μονοκέρωτας in Logeion dictionaries.
μονοκέρωτας masculine accusative plural, feminine accusative plural of μονόκερως
μονό-κερως, ων, gen. ω Plu. Per. 6:—
- with but one horn, Arist. HA 499b19, Orph. Fr. 273: pl. μονο-κέρατα, Arist. HA 499b18, PA 663a22:—poet. μουνόκερος, ον, Archil. 181.
- II Subst. μονόκερως, ωτος, ὁ, wild ox, LXX Ps. 21(22).21, 28(29).6.
μονό·κερως, gén. ω (ὁ, ἡ) qui n’a qu’une corne, Arstt. G.A. 3, 2 ; H.A. 2, 1 ; Plut. Per. 6 ; ὁ. μ. (gén. -ωτος) El. N.A. 16, 20 ; Spt. Num. 23, 22 ; Ps. 21, 22 ; 28, 6, la licorne, animal.
Étym. μ. κέρας.
μονόκερως, ωτος, ὁ, einhörnig ; Arist. gen.an. 3.2 ; Plut. Per. 6. – Das Einhorn, Ael. N.A. 16.20.
μονόκερως
μονό-κερως, ων,
- with but one horn, Plut.