συγγνωστός
συγγνωστός, to be pardoned, pardonable, allowable
Could not find ξυγγνώσθʼ in Logeion dictionaries.
ξυγγνώσθʼ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine vocative singular, feminine vocative singular of συγγνωστός
συγ-γνωστός, όν, also ή, όν Sch. S. Tr. 727:—
- pardonable, allowable, E. Heracl. 435, 981, Ar. Th. 418, Phld. Mort. 20, etc.; συγγνωστόν or συγγνωστά ἐστι, c. inf., S. Fr. 352, E. Alc. 139, Med. 491, 703, cf. Ba. 1039: c. part., αὐτοῖς συγγνωστὰ πλάττουσιν . . they may be forgiven for . ., v.l. in Plu. Comm.not. 2.1083f.
- 2 of persons, σ. τῆς φιλοτιμίας Philostr. VS 1.8.3, cf. Max.Tyr. 4.3: c. part., σ. ἐπικλασθείς for being . ., Plu. Cor. 36, cf. Luc. Anach. 34; σ. εἰ . . Id. DDeor. 9[6].3.
συγγνωστός, ός, όν, pardonnable, excusable, Eur. Her. 435, 981, etc. ; Ar. Th. 418, etc. ; Luc. Salt. 5 ; συγγνωστόν ἐστι ou συγγνωστά ἐστι, avec l’inf. Soph. fr. 323 Dind. ; Eur. Alc. 140 ; Luc. D. deor. 6, 3, c’est chose pardonnable de, que ou si, etc. ; αὐτοῖς συγγνωστόν, avec un part. Plut. M. 1083f, c’est chose pardonnable pour eux de, etc., ils sont excusables de, etc. ; συγγνωστός avec un part. Plut. Cor. 36, (il est) excusable de, etc.
Étym. vb. de συγγιγνώσκω.
συγγνωστός, verziehen, zu verzeihen ; Soph. frg. 323 ; Eur. Hec. 1107 u. öfter ; ξύγγνωστος, Ar. Th. 418.
συγγνωστός
συγ-γνωστός, όν
verb. adj.
- to be pardoned, pardonable, allowable, Eur., etc.:— συγγνωστόν or συγγνωστά ἐστι, c. inf., Eur.