παθητικός

πᾰθ-ητικός, ή, όν,

• capable of emotion, δύναμις Ti.Locr. 102e, cf. Porph. Abst. 2.39, Jul. Or. 6.183d: c. gen. rei, capable of feeling, Arist. EN 1105b24.
• • • 2 sensuous, impassioned, pathetic, ἐποποιία Id. Po. 1459b9; λέξις Id. Rh. 1408a10; ἐκ τῶν π. λέγειν describe the symptoms of emotion, ib. 1417a36; τὸ π. emotional style, Cic. Orat. 37. Adv. -κῶς, λέγειν Arist. Rh. 1408a24; π. εἰρῆσθαι ib. 1395a21.
  • II receptive, passive, opp. ποιητικός, Id. GC 324a7, Metaph. 1021a15, Ph. 255a35, al.; π. ποιότητες affective, Id. Cat. 9a28; τὸ π. μόριον (sc. τῆς ψυχῆς) emotional, Id. Pol. 1254b8, cf. Ph. 202a23, al.; liable to πάθη, [ζῷα] Thphr. CP 1.22.3; τῆς ψυχῆς τὸ φανταστικὸν καὶ π. Zeno Stoic. 1.56. Adv. -κῶς, σώματα π. κινούμενα passively, without resistance or effort, Plu. Col. 2.1111e; χωρεῖν Iamb. Myst. 1.18.
  • • 2 Gramm., passive, ῥήματα D.H. Amm. 2.2, cf. 7, A.D. Synt. 150.19, al. Adv. -κῶς in the passive, ib. 276.20.
    • 3 Astrol., π. ζῴδιον, = παθικόν, Vett.Val. 113.24. Adv. -κῶς Ptol. Tetr. 172.
    • 4 π. στέγνωσις morbid constriction of the pores, Sor. 1.29.

παθητικός, leidend, der Empfindung fähig, empfindlich ; ψυχή, Tim.Locr. 102e ; Arist. categ. 6 ; τινός, eth. 2.5 u. öfter, u. Folgde. – Dah. gefühlvoll, mit leidenschaftlichem Ausdrucke, pathetisch, Arist. rhet. 3.7 ; παθητικῶς λέγειν, ib. u. sp. Rhett.; – παθητικὸν ῥῆμα, bei den Gramm. verbum passivum ; u. so auch παθητικῶς λέγειν, im pass.; auch vom med., EM. 353.46.

παθητικός πᾰθητικός, ή, όν παθεῖν

• • • 1subject to feeling, capable of feeling a thing, c. gen., Arist.
    • 2impassioned, pathetic, Arist.:—adv., παθητικῶς λέγειν Arist.