παλίγκοτος
παλίγκοτος, breaking out afresh
Could not find παλιγκότοις in Logeion dictionaries.
παλιγκότοις masculine dative plural, feminine dative plural, neuter dative plural of παλίγκοτος
πᾰλίγκοτ-ος, ον,
- spiteful, malignant, resentful, ἀλλά τις οὐκ ἔμμι παλιγκότων ὄργαν Sapph. 72; κληδόνες π. injurious, untoward reports, A. Ag. 863, 874; π. τύχη the spitefulness of fortune, ib. 571; πῆμα Pi. O. 2.20; π. ὄψιν ἰδοῦσα a dreadful sight, Mosch. 4.92; τὰ π. λέγειν Antipho Soph. 49.
- 2 of persons, hostile, malignant, τινι Ar. Pax 390, Euph. 51.12, etc.; πρὸς πάντα π. Theoc. 22.58; οἱ παλίγκοτοι adversaries, Pi. N. 4.96, A. Supp. 376. Adv., αὐτῷ . . -τως συνεφέρετο it fared ill with him, Hdt. 4.156; φέρειν τὰ συμπίπτοντα μὴ π. to bear accidents not resentfully, E. Fr. 572.2.
- II metaph., of wounds or injuries, growing malignant, festering, Hp. Art. 27 (Sup.).
- III steep, rugged, πάγος τρηχύς τε καὶ π. Archil. 87. (Cf. ἀλλόκοτος).
παλίγ·κοτος, ος, ον [ᾰ]
1 qui a des retours de haine ou de colère, dont la méchanceté ou la colère se réveille, s’aigrit, s’exaspère, d’où vindicatif, haineux, Ar. fr. 390 ; Thcr. Idyl. 22, 58 ; en parl. de choses, hostile, Eschl. Ag. 571, etc. ; subst. ὁ π. Pd. N. 4, 156, Eschl. Suppl. 376, ennemi, adversaire ||
2 fig. en parl. de maladies, de blessures, qui se réveille, s’aigrit, s’exacerbe, Hpc. Art. 796 ; Gal. 12, 204 ||
Sup. -ώτατος, Hpc. l.c.
Étym. π. κότος ; sel. d’autres, π. et -κοτος, cf. ἀλλόκοτος, νεόκοτος.
παλίγκοτος, vom wiederkehrenden Groll od. Zorn, wieder grollend, feindlich gesinnt ; τραχὺς παλιγκότοις ἔφεδρος, Pind. N. 4.96 ; πῆμα, Ol. 2.22 ; τύχη, feindliches Geschick, Unglück, Aesch. Ag. 557 ; auch κλῃδών, gehässig, 837, 848 ; μὴ γένῃ παλίγκοτός τις ἀντιβολοῦσιν, Ar. Pax 390 ; sp.D., wie Theocr. 22.58 ; Mosch. 4.92 ; Agath. 19 (V.280). – Von Krankheiten oder Wunden, wieder gefährlich werdend, wieder aufbrechend, Hippocr. u. folgde Medic.; auch παθήματα παλ., Schmerzen, die sich erneuern oder wiederkehren.
• Adv., παλιγκότως συνεφέρετο αὐτῷ, Her. 4.156, es ging ihm von Neuem widerwärtig, das frühere Unglück brach aufs Neue hervor.
• Adv., παλιγκότως συνεφέρετο αὐτῷ, Her. 4.156, es ging ihm von Neuem widerwärtig, das frühere Unglück brach aufs Neue hervor.
πᾰλίγκοτος
- 1malignant πῆμα θνᾴσκει παλίγκοτον δαμασθέν O. 2.20 pro subs. adversary, μαλακὰ μὲν φρονέων ἐσλοῖς, τραχὺς δὲ παλιγκότοις ἔφεδρος N. 4.96
παλίγκοτος
πᾰλίγ-κοτος, ον,
- Iof wounds, breaking out afresh: metaph. in adv., αὐτῷ παλιγκότως συνεφέρετο according to his old ill-luck fared it with him, Hdt.
- IIof fresh outbreaks of passion, κληδόνες π. injurious, untoward reports, Aesch.; π. τύχη adverse fortune, Aesch.
- 2of persons, hostile, malignant, Ar., Theocr.; παλίγκοτοι adversaries, Pind. -κοτος seems to be a termin., as in ἀλλόκοτος.