πανουργέω
πανουργέω, to play the knave
Could not find πανουργοῦντα in Logeion dictionaries.
πανουργοῦντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of πανουργέω
πᾰνουργ-έω, pf. πεπανούργηκα Ar. Pl. 368:—
- play the knave, E. Med. 583, Ar. Ach. 658, Antipho 5.65: c. acc. cogn., ἃ πανουργεῖς Ar. Eq. 803, cf. Pl. 368, 876; ὅσια πανουργήσασα having dared a righteous crime, S. Ant. 74; πανουργίας π. περί τι D. 35.56.
- II Pass., to be adulterated, Gal. 6.269 (v. foreg.).
πανουργέω-ῶ [πᾰ] (pf. πεπανούργηκα) être fourbe ou méchant, Ant. 137, 8 ; Eur. Med. 583 ; Ar. Ach. 658 ; τι, Soph. Ant. 74 ; Ar. Eq. 803, etc. ; πανουργίας π. Dém. 943, 1, tramer ou commettre qqe méchanceté, des méfaits.
Étym. πανοῦργος.
1. met acc. v.h. inw. obj. begaan, plegen:
2. abs. zich als een schurk gedragen:
πανουργέω, ein πανοῦργος sein, listig od. bübisch handeln, ein Bubenstück ausführen ; absolut, Antiph. 5.65 ; Eur. Med. 583 ; Ar. Ach. 658 ; τί, Plut. 368, 876, wie ὅσια πανουργήσασα Soph. Ant. 74 (Schol. μετὰ πανουργίας ἐργασαμένη); πανουργεῖν πανουργίας περί τι, Dem. 35.56 u. Sp.
πανουργέω
πᾰνουργέω,
- to play the knave or villain, Eur., Ar.; ἃ πανουργεῖς the rogueries you are playing, Ar.; ὅσια πανουργήσασα, an oxymoron, having dared a righteous crime, Soph.