πανόπτης
πανόπτης, the all-seeing
πᾰνόπτης, ου, ὁ, (ὄψομαι)
- all-seeing, κύκλος ἡλίου A. Pr. 91, cf. Porph. Abst. 2.26; of Zeus, A. Eu. 1045 (lyr.), Orph. Fr. 170; π. οἰοβουκόλος, of Argus, A. Supp. 304 (also πανόπτης alone, E. Ph. 1115, Ar. Ec. 80, Kretschmer Griech.Vaseninschr. p.202); πανόπται, οἱ, title of comedies by Cratin. and Eub.
παν·όπτης, ου [ᾰ] adj. m. qui voit tout, en parl. du soleil, Eschl. Pr. 91 ; de Zeus, Eschl. Eum. 1045 ; du bouvier Argos, Eur. Ph. 1115 ; Ar. Eccl. 80 ; au plur. οἱ πανόπται, titre de comédies de Cratinos et d’Eubule.
Étym. π. ὄψομαι.
πανόπτης, ὁ, der Alles Sehende ; Ζεύς, Aesch. Eum. 997 ; κύκλος ἡλίου, Prom. 91 ; Argos, Suppl. 300 ; vgl. Eur. Phoen. 1122 ; Ar. Eccl. 80 u. Sp.
πανόπτης
πᾰν-όπτης, ου, ὁ,
ὄψομαι
- the all-seeing, of the sun, Aesch.; of the herdsman Argus, Eur.