πανόσμιος Save Bailly 2024 Pape παν·όσμιος, ου (ὁ) [ᾰ] propr. « tout odorant », n. d’une fleur inconnue, Nic. (Ath. 684c). Étym. π. ὀσμή. πανόσμιος, ganz duftend, Nic. bei Ath. XV.684c, eine sonst unbekannte Blume.