πανύστατος
πανύστατος, πανύστατος η ον, for the very last time (adjective)
Could not find πανύστατʼ in Logeion dictionaries.
πανύστατʼ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine vocative singular, feminine nominative plural, feminine vocative plural of πανύστατος
πᾰν-ύστᾰτος, η, ον,
- last of all, Il. 23.532, 547, Od. 9.452, S. Tr. 874, E. Med. 1041: neut. as Adv., for the very last time, S. Aj. 858, E. Alc. 164: also pl., πανύστατα Id. HF 457.
παν·ύστατος, η, ον [ᾰᾰ] tout à fait le dernier, le dernier de tous, Il. 23, 532, 547 ; Od. 9, 452 ; Soph. Tr. 874 ; Eur. Med. 1041 ; adv. πανύστατον, Soph. Aj. 858 ; Eur. Alc. 164 ; ou πανύστατα, Eur. H.f. 457, en dernier lieu ou pour la dernière fois.
Étym. π. ὕστατον.
πανύστατος, η, ον, der ganz letzte, der allerletzte ; Il. 23.547, Od. 9.452 ; Soph. τὴν πανυστάτην ὁδῶν ἁπασῶν, Trach. 871 ; πρόσοψις, Eur. Or. 1021, öfter ; Ar. Ach. 1147 ; sp.D.; – πανύστατον, zum letzten Mal, Soph. Aj. 845, wie Eur. Alc. 162 ; auch οὓς πανύστατʼ ὄμμασιν προσδέρκομαι, Herc.F. 457.
πανύστατος
[παν-, πᾶς + ὕστατος.]
The last of all : π. ἤλυθεν ἄλλων Il. 23.532. Cf. Il. 23.547 : Od. 9.452.
πανύστατος : the very last.
πανύστατος
πᾰν-ύστᾰτος, η, ον
- last of all, Hom., Soph., Eur., Anth.