πανυστάτιος
πᾰν-υστάτιος [τᾰ], α, ον, later for sq., Call. Lav.Pall. 54, IG 14.1937 (Rome).
πανυστάτιος, α, ον [ᾰᾰ] c. le suiv. Call. L. Pall. 54 ; Anth. App. 339.
πανυστάτιος, α, ον, = πανύστατος ; Callim. lav.Pall. 54 ; Ep.adesp. 716.6 (APP 339).