παράφρων
παράφρων, wandering from reason, out of one’s wits, deranged
Could not find παράφρονας in Logeion dictionaries.
παράφρονας masculine accusative plural, feminine accusative plural of παράφρων
παράφρων, poet. πάρφρων, ον, gen. ονος, (φρήν)
- wandering from reason, senseless, μάντις S. El. 473 (lyr.); out of oneʼs wits, deranged, Pl. Lg. 649d; λύσσας πάρφρονος B. 10.103; τί τόδʼ αὖ παράφρων ἔρριψας ἔπος; E. Hipp. 232 (anap.); π. καὶ παραπλὴξ τὴν διάνοιαν Plu. Pomp. 72. Adv. -νως, γελᾶν Zen. 1.43.
παρά·φρων, ων, ον, gén. ονος, qui est hors de son bon sens, fou, insensé, Soph. El. 473 ; Eur. Hipp. 232 ; Plat. Leg. 649d ; Plut. Pomp. 72.
Étym. π. φρήν.
παράφρων, ον, vom rechten Verstande od. von der Wahrheit abirrend, verrückt, wahnsinnig, εἰ μὴ ʼγὼ παράφρων μάντις ἔφυν καὶ γνώμας λειπομένα σοφᾶς, Soph. El. 464, Schol. ἀνόητος ; Eur. Hipp. 232 ; ὅσα διʼ ἡδονῆς αὖ μεθύσκοντα παράφρονας ποιεῖ, Plat. Legg. I.649d ; Sp.; Plut. verbindet παράφρονι καὶ παραπλῆγι τὴν διάνοιαν, Pomp. 72.
παράφρων
παρά-φρων, ον,
φρήν
- wandering from reason, out of oneʼs wits, deranged, Soph., Eur., etc.