παράφυτος
παράφυτος, that has grown beside
παράφυτ-ος, ον,
- that has grown beside, Thphr. CP 3.10.8.
παράφυτος, ος, ον [ῠ] qui a poussé auprès, né auprès, Th. C.P. 3, 10, 7.
Étym. παραφύω.
παράφυτος, daneben, daran gewachsen, Theophr.