παραδειγματικός
παραδειγματικός, consisting of or serving as a model or pattern
παραδειγ-μᾰτικός, ή, όν,
- consisting of or serving as a model or pattern, μουσική Ph. 1.18; opp. εἰκονικός, Dam. Pr. 73: Comp. -ώτερος Procl. in Alc. p.38 C.; serving as examples, ἐπιχειρήματα Hermog. Inv. 4.1. Adv. -κῶς by means of examples, Arist. Metaph. 995a7, S.E. P. 3.163, Sch. Iamb. Comm.Math. 18, Dam. Pr. 270; opp. εἰκονικῶς, Procl. Inst. 195.
παραδειγματικός, ή, όν [μᾰ] propre à servir d’exemple, Phil. 1, 18 ; Hermog. Rhet. 145, 12.
Étym. παράδειγμα.
παραδειγματικός, ή, όν, was zum Beweise oder Beispiel dienen kann, Sp.
• Adv ., λέγειν, Arist. u. A.
• Adv ., λέγειν, Arist. u. A.