Logeion | παράφορος

παρά-φορος, ον, (παραφέρω)

borne aside, carried away, οὕτω π. πρὸς δόξαν Plu. Them. 3; of a bandage, liable to slip, Hp. Art. 4; of a shot, deviating from its course, Ph. Bel. 80.9, al.; glancing off an obstacle, ib. 84.16.
- - 2 reeling, staggering, στείχειν π. ποδί E. Hec. 1050; δρόμοι π. Plu. Affect. 2.501d; παράφορον βαδίζειν, of a drunkard, Luc. Vit. Auct. 12; τὸ π. τῶν πινόντων Corn. ND 30: c. inf., σπείρειν π. ὁ μεθύων unsteady for sowing seed, Pl. Lg. 775d.
  - 3 c. gen., wandering away from, παράφορος ξυνέσεως deranged, Id. Sph. 228d: abs., mad, frenzied, μῦθοι ἀπίθανοι καὶ π. Plu. Art. 1; simply, misled, prob. in Teles p.9 H. (-φρονοι codd. Stob.): neut. as Adv., of a madman, παράφορον δέρκεσθαι, ἀναβοᾶν, Luc. Fug. 19, Am. 13.
- II Act., confusing, γνάμης Hp. Prorrh. 1.36.
- III παράφορον, τό, a kind of alumina, Plin. HN 35.184.

παράφορος, ος, ον :

I pass.

1 qui se porte hors de, qui s’écarte : σκοποῦ, Plat. Soph. 228c, du but ; παράφοροι δρόμοι, Plut. M. 501d, courses vagabondes ; π. πρὸς δόξαν, Plut. Them. 3, qui se laisse emporter à la recherche de la gloire ||

2 qui vacille, chancelant, Eur. Hec. 1050 ; avec l’inf. Plat. Leg. 775d ; παράφορον βαδίζειν, Luc. V. auct. 12, avoir une démarche chancelante ; παράφορον βλέπειν, Luc. Fug. 9, avoir les yeux hagards, le regard effaré ; fig. qui a l’esprit dérangé, Plut. Artax. 1, etc. ||

II act. qui dérange l’esprit, Hpc. Prorrh. 70.

Étym. παραφέρω.

παράφορος -ον [παραφέρω]
1. die afwijkt, die naast ... gaat, met gen.: παράφορα αὐτοῦ γίγνηται zij gaan naast het (doel) Plat. Sph. 228c; τυφλῷ στείχοντα παραφόρῳ ποδί die met een blinde, scheve pas loopt Eur. Hec. 1050; overdr.: παραφόρου ξυνέσεως γιγνομένης als het verstand verkeerd gericht is Plat. Sph. 228d; σπείρειν ... παράφορος ... ὁ μεθύων wie dronken is, zaait verkeerd Plat. Lg. 775d; geneesk. die afglijdt: αὗται αἱ ἐπιδέσιες παράφοροί εἰσι die bandages hebben de neiging af te glijden Hp. Art. 14.
2. van pers., overdr. waanzinnig, bezeten: λέγεται ... παράφορος πρὸς δόξαν εἶναι men zegt dat hij bezeten was van roem Plut. Them. 3.4; μύθων ἀπιθάνων καὶ παραφόρων van ongeloofwaardige en dwaze verhalen Plut. Art. 1.4; als acc. v.h. inw. obj.: παράφορον δεδορκότες als bezetenen uit de ogen kijkend Luc. 56.19.
3. verwarring brengend Hp.

παράφορος, vom rechten Wege seitab geführt, fortgerissen, abirrend, παραφόρου ξυνέσεως γιγνομένης ψυχῆς, Plat. Soph. 228c, u. ibd. παράφορα αὐτοῦ γίγνεται καὶ ἀποτυγχάνει ; bes. verrückt, wahnsinnig, ἐμμανές τι καὶ παρ. ἀναβοήσας, Luc. amor. 13 ; παράφορόν τι δεδορκότες, Fugit. 19, wie ein Verrückter aus den Augen sehen ; Plut. u. a.Sp.; übertr., παρ. πρὸς δόξαν, Plut. Them. 3 ; καὶ καταγέλαστα διαμυθολογεῖσθαι, Unsinniges, Artax. 1 ; irrend, wankend, taumelnd, σπείρειν παράφορος ἅμα καὶ κακὸς ὁ μεθύων, Plat. Legg. VI.775d ; neben μεθύων Luc. V.Hist. 1.8 ; vgl. noch Eur. τυφλῷ στείχοντα παραφόρῳ ποδί, Hec. 1050 ; παράφορον βαδίζειν, vom unsicheren, unbehilflichen Gange dessen, der die Füße schleppt, Jacobs Philostr. Imagg. 690.

παράφορος, ον, παραφέρομαι

- - 1borne aside, carried away, Plut.
  - 2wandering, reeling, staggering, Eur., Luc.
  - 3mad, frenzied, Plut., Luc.

Menu

Word wheel

παράφορος

Saved

Recent